ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 42 (1.42)

ಮೂರು ಪೀಳಿಗೆಗಳ ಭಯ. ಅರ್ಜುನನ ಚಿಂತೆ ಈಗ ಪೀಳಿಗೆಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತದೆ: (1) ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು (ಕುಲಘ್ನರು), (2) ಉಳಿಯುವ ಕುಲ, ಮತ್ತು (3) ಈಗಾಗಲೇ ಹೋಗಿರುವ ಪೂರ್ವಜರು. ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿಗಳು: ನರಕಪಾತ ಕೇವಲ ಕುಲಘ್ನರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ — ಏಕೆಂದರೆ ಮಗ ಮೊದಲಾದ ಕರ್ತೃಗಳು ಇಲ್ಲವಾಗುವುದರಿಂದ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ಜಲದ ಕ್ರಿಯೆ ಲೋಪವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರಾದ್ಧಪರಂಪರೆಯ ಸಂದರ್ಭ. ಅರ್ಜುನನ ತರ್ಕ ಒಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ: ಪೂರ್ವಜರ ಸದ್ಗತಿ ಸಂತಾನದವರು ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕುಟುಂಬದ ಪುರುಷರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಇದು ಅರ್ಜುನನ ಕಾಲದ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು — ಪೀಳಿಗೆಗಳ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಸಂಬಂಧ.

ಇದು ಅರ್ಜುನನ ತರ್ಕ. 1.40ರಿಂದ 1.44ರವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರಗಳೂ ಅರ್ಜುನನವು. ಕೃಷ್ಣನು ಇವುಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಾದ ಮಾಡಿ ಉತ್ತರ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇರೆಯೇ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ — ಆತ್ಮದ ಅವಿನಾಶಿತ್ವ ಮತ್ತು ಸ್ವಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ (ಅಧ್ಯಾಯ 2).

ವಿಶಾಲ ಮಾನವೀಯ ಅರ್ಥ. ಈ ನಂಬಿಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಭಾವವಿದೆ: ನಾವು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಯುದ್ಧ ಆ ದಾರವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತದೆ.