Bhagavad Gita · Vishvarupa Darshana YogaChapter 11, Shloka 19 (11.19)
Original Sanskrit · अर्जुनः
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्यम्
अनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम्
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम्
॥ 11.19 ॥
anādimadhyāntamanantavīryam
anantabāhuṃ śaśisūryanetram
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam
Translation
"I see you without beginning, middle or end, of infinite power, with countless arms, with the moon and sun as your eyes, with a mouth like blazing fire, scorching this universe with your radiance."
Interpretation
Shankaracharya. śaśisūryau netre yasya … candrādityanayanam; dīptaś ca asau hutāśaś ca vaktraṃ yasya.
Acharya Ramanuja. anantavīryam … vīryaśabdaḥ pradarśanārthaḥ, anavadhikātiśayajñānabalaiśvaryaśaktitejasāṃ nidhim ity arthaḥ; śaśisūryanetraṃ śaśivat sūryavat ca prasādapratāpayuktasarvanetram — the gentleness of the moon and the blazing might of the sun; devādīn anukūlān … prati prasādaḥ, tadviparītān asurarākṣasādīn prati pratāpaḥ — grace towards those who are favourable, might towards those who oppose; dīptahutāśavaktraṃ pradīptakālānalavat saṃhārānuguṇavaktram — a mouth like the fire of cosmic dissolution, fit for destruction.
AI-assisted draft translation — under review.