ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Vishvarupa Darshana Yogaಅಧ್ಯಾಯ 11, ಶ್ಲೋಕ 19 (11.19)
ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ · ಅರ್ಜುನಃ
ಅನಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಮನನ್ತವೀರ್ಯಮ್
ಅನನ್ತಬಾಹುಂ ಶಶಿಸೂರ್ಯನೇತ್ರಮ್
ಪಶ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ದೀಪ್ತಹುತಾಶವಕ್ತ್ರಂ
ಸ್ವತೇಜಸಾ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ತಪನ್ತಮ್
॥ 11.19 ॥
anādimadhyāntamanantavīryam
anantabāhuṃ śaśisūryanetram
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam
ಅನುವಾದ
"ಆದಿ-ಮಧ್ಯ-ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಅನಂತ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳ, ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರನ್ನೇ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗಿ ಉಳ್ಳ, ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ತಪಿಸುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ."
ಭಾವಾರ್ಥ
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. śaśisūryau netre yasya … candrādityanayanam; dīptaś ca asau hutāśaś ca vaktraṃ yasya.
ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು. anantavīryam … vīryaśabdaḥ pradarśanārthaḥ, anavadhikātiśayajñānabalaiśvaryaśaktitejasāṃ nidhim ity arthaḥ; śaśisūryanetraṃ śaśivat sūryavat ca prasādapratāpayuktasarvanetram — ಚಂದ್ರನಂತಹ ಪ್ರಸನ್ನತೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತಹ ಪ್ರತಾಪ; devādīn anukūlān … prati prasādaḥ, tadviparītān asurarākṣasādīn prati pratāpaḥ — ಅನುಕೂಲರ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಸಾದ, ಪ್ರತಿಕೂಲರ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರತಾಪ; dīptahutāśavaktraṃ pradīptakālānalavat saṃhārānuguṇavaktram — ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯಂತಹ, ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಮುಖ.
AI-assisted draft translation — under review.