ભગવદ્ ગીતા · Vishvarupa Darshana Yogaઅધ્યાય 11, શ્લોક 19 (11.19)
મૂળ સંસ્કૃત · અર્જુનઃ
અનાદિમધ્યાન્તમનન્તવીર્યમ્
અનન્તબાહું શશિસૂર્યનેત્રમ્
પશ્યામિ ત્વાં દીપ્તહુતાશવક્ત્રં
સ્વતેજસા વિશ્વમિદં તપન્તમ્
॥ 11.19 ॥
anādimadhyāntamanantavīryam
anantabāhuṃ śaśisūryanetram
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam
અનુવાદ
"હું આપને આદિ-મધ્ય-અંત રહિત, અનંત શક્તિવાળા, અનંત ભુજાઓવાળા, ચંદ્ર-સૂર્યરૂપી નેત્રોવાળા, ભભૂકતા અગ્નિ જેવા મુખવાળા, અને પોતાના તેજથી આ વિશ્વને તપાવતા જોઉં છું."
ભાવાર્થ
શંકરાચાર્ય. śaśisūryau netre yasya … candrādityanayanam; dīptaś ca asau hutāśaś ca vaktraṃ yasya.
આચાર્ય રામાનુજ. anantavīryam … vīryaśabdaḥ pradarśanārthaḥ, anavadhikātiśayajñānabalaiśvaryaśaktitejasāṃ nidhim ity arthaḥ; śaśisūryanetraṃ śaśivat sūryavat ca prasādapratāpayuktasarvanetram — ચંદ્ર જેવી પ્રસન્નતા અને સૂર્ય જેવો પ્રતાપ; devādīn anukūlān … prati prasādaḥ, tadviparītān asurarākṣasādīn prati pratāpaḥ — અનુકૂળો પ્રત્યે પ્રસાદ, પ્રતિકૂળો પ્રત્યે પ્રતાપ; dīptahutāśavaktraṃ pradīptakālānalavat saṃhārānuguṇavaktram — પ્રલયાગ્નિ જેવું, સંહારને યોગ્ય મુખ.
AI-assisted draft translation — under review.