Bhagavad Gita · Shraddhatraya Vibhaga YogaAdhyaay 17, Shloka 5 (17.5)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः
दम्भाहङ्कारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः
॥ 17.5 ॥
aśāstravihitaṃ ghoraṃ tapyante ye tapo janāḥ
dambhāhaṅkārasaṃyuktāḥ kāmarāgabalānvitāḥ
Anuvaad
"Jo log shaastra-viruddh ghor tap karte hain — dambh aur ahankaar se yukt, kaam, raag aur bal ke abhimaan se —"
Bhaavaarth
Shankaracharya. ghoraṃ pīḍākaraṃ prāṇinām ātmanaś ca — ghor = praaniyon aur apne liye peedaakaari.
Aacharya Ramanuja. aśāstravihitaṃ bahvāyāsaṃ yāgādikaṃ — shaastra-viruddh, bahut kasht wala.
Shreedhar Swami. Ek naram vibhaajan: śāstravidhim ajānanto 'pi kecit prācīnapuṇyasaṃskāreṇottamāḥ sāttvikā eva bhavanti — shaastra na jaanne wale bhi kuch purane punya-sanskaar se saattvik hote hain; aur ghor tap karne wale atyantaṃ mandabhāgyāḥ gatānugatyā — bheed ke peechhe chalne wale (unki bhaasha mein pākhaṇḍasaṅgena).
Madhusoodan Saraswati. kecid rājasatāmasā api prāgbhavīyapuṇyaparipākāt sāttvikā bhūtvā — kuch raajas-taamas bhi punya ke paripaak se saattvik ban jaate hain; jo nahin badalte, unke liye iha loke paratra ca duḥkhabhāgina eva — yahan aur aage dukh.