Bhagavad Gita · Akshara Brahma YogaAdhyaay 8, Shloka 14 (8.14)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः
तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः
॥ 8.14 ॥
ananyacetāḥ satataṃ yo māṃ smarati nityaśaḥ
tasyāhaṃ sulabhaḥ pārtha nityayuktasya yoginaḥ
Anuvaad
"He Paarth, jo ananya chitt se lagaataar, jeevan bhar mujhe yaad karta hai, us sada jude yogi ke liye main sulabh hoon."
Bhaavaarth
Shankaracharya — "satata" aur "nityaśaḥ". Satatam iti nairantaryam ucyate, nityaśaḥ iti dīrgha-kālatvam ucyate, na ṣaṇ-māsaṃ saṃvatsaraṃ vā kiṃ tarhi yāvaj-jīvaṃ — "satat" yaani bina antaraal, "nityash" yaani lambe samay tak — chhah mahine ya ek saal nahin, jeevan bhar; sulabhaḥ sukhena labhyaḥ.
Aacharya Ramanuja — Bhagavan khud chunte hain. Atyarthaṃ mat-priyatvena mat-smṛtyā vinā ātma-dhāraṇam alabhamāno niratiśaya-priyāṃ smṛtiṃ yaḥ karoti — mujhse atyant prem ke kaaran, mere smaran ke bina jo tik hi na sake; tasya … ahaṃ sulabhaḥ, aham eva prāpyaḥ na mad-bhāva aiśvaryādikaḥ — uske liye main khud praapya hoon, aishvarya aadi nahin. Aur sabse sundar: tad-viyogam asahamānaḥ aham eva taṃ vṛṇe — uske viyog ko na seh paane ke kaaran main khud use chunta hoon; mat-prāpty-anuguṇopāsana-vipākaṃ tad-virodhi-nirasanam atyarthaṃ mat-priyatvādikaṃ ca aham eva dadāmi — upaasana ka paripaak, baadhaaon ka naash, aur prem — main hi deta hoon. Pramaan: Mundaka 3.2.3 (yam evaiṣa vṛṇute tena labhyaḥ), Gita 10.10–10.11.
Antar: Shankara — sulabhata nirantar abhyaas ka phal; Ramanuja — sulabhata Bhagavan ki kripa: woh khud bhakt ko chunte aur saadhan dete hain.