ભગવદ્ ગીતા · Arjuna Vishada Yogaઅધ્યાય 1, શ્લોક 14 (1.14)
મૂળ સંસ્કૃત · સઞ્જયઃ
તતઃ શ્વેતૈર્હયૈર્યુક્તે મહતિ સ્યન્દને સ્થિતૌ
માધવઃ પાણ્ડવશ્ચૈવ દિવ્યૌ શઙ્ખૌ પ્રદધ્મતુઃ
॥ 1.14 ॥
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ
અનુવાદ
"ત્યાર પછી સફેદ ઘોડા જોડેલા વિશાળ રથમાં બેઠેલા માધવ (કૃષ્ણ) અને પાંડવ (અર્જુન)એ પણ પોતાના દિવ્ય શંખ જોરથી વગાડ્યા."
ભાવાર્થ
પહેલું દૃશ્ય — કૃષ્ણ અને અર્જુન એક રથ પર. ગીતાનાં મુખ્ય પાત્રો અહીં પહેલી વાર સામે આવે છે — અને એક સાથે. સંજય તેમને અલગ-અલગ નહીં, એક જોડીની જેમ બતાવે છે (દ્વિવચન ક્રિયા). આગળ આખી ગીતા આ જ રથ પર, આ જ બંને વચ્ચે ચાલશે.
રથની વિશેષતા. કૌરવોના સેનાપતિ ભીષ્મ પણ રથ પર હતા, બધા યોદ્ધા રથો પર હતા. તો સંજય આ રથનું આટલું વર્ણન કેમ કરે છે? મધુસૂદન સરસ્વતી કહે છે — કારણ કે આ રથ અસાધારણ હતો: અગ્નિએ આપેલો, દુષ્પ્રધર્ષ (જેના પર વાર કરવો અત્યંત કઠિન હોય). મહાભારતની કથા મુજબ ખાંડવ-વનના પ્રસંગમાં અગ્નિએ અર્જુનને આ રથ આપ્યો હતો. તેનો અર્થ: "આ બંને દરેક રીતે અજેય છે."
સફેદ ઘોડા. અર્જુનના રથના સફેદ ઘોડા પ્રસિદ્ધ હતા; તેથી જ અર્જુનનું એક નામ શ્વેતવાહન (સફેદ વાહનવાળા) પણ છે. સફેદ રંગ પરંપરામાં પવિત્રતા અને સાત્ત્વિકતાનું પ્રતીક મનાય છે — પણ આ પ્રતીક-વ્યાખ્યા છે; શ્લોક માત્ર રંગ જણાવે છે.
"Divyau śaṅkhau" — દિવ્ય શંખ. કૌરવ પક્ષના શંખો માટે સંજયે આ શબ્દ નથી કહ્યો. કૃષ્ણ અને અર્જુનના શંખ "દિવ્ય" છે. આગલા શ્લોકમાં તેમનાં નામ આવશે — અને મધુસૂદન આ જ વાત પકડે છે કે પાંડવ પક્ષના શંખ પોતપોતાનાં નામથી પ્રસિદ્ધ છે, જ્યારે કૌરવ પક્ષમાં એક પણ શંખ પોતાના નામથી પ્રસિદ્ધ નથી.
ઉત્તરમાં શંખ — પહેલ નહીં. ધ્યાન આપવા જેવી વાત: પહેલો શંખ કૌરવ પક્ષથી આવ્યો (ભીષ્મ, 1.12). પાંડવ પક્ષનો શંખ તેનો ઉત્તર છે. સંજયનો ક્રમ આ વાતની નોંધ લે છે.
AI-assisted draft translation — under review.