ભગવદ્ ગીતા · Bhakti Yogaઅધ્યાય 12, શ્લોક 8 (12.8)

શંકરાચાર્ય. mayi eva viśvarūpe īśvare manaḥ saṃkalpavikalpātmakaṃ ādhatsva; adhyavasāyaṃ kurvatīṃ buddhim — નિશ્ચય કરનારી બુદ્ધિ; ataḥ śarīrapātāt ūrdhvam — શરીર છૂટ્યા પછી.

આચાર્ય રામાનુજ. atiśayitapuruṣārthatvāt sulabhatvād aciralabhyatvāt ca — સૌથી ઊંચું લક્ષ્ય, સુલભ, અને શીઘ્ર પ્રાપ્ય — તેથી; aham eva paramaprāpya iti adhyavasāyaṃ kuru; adhyavasāyapūrvakamanoniveśanānantaram eva mayi nivasiṣyasi — નિશ્ચય અને મન લગાડતાં જ (તરત) મારામાં રહીશ.

શ્રીધર સ્વામી. saṃkalpavikalpātmakaṃ mana ādhatsva sthirīkuru — સંકલ્પ-વિકલ્પ કરનારા મનને મારામાં સ્થિર કર; buddhim api vyavasāyātmikāṃ — નિશ્ચય કરનારી બુદ્ધિ પણ. અને matprasādena labdhajñānaḥ san — મારી કૃપાથી જ્ઞાન પામીને.

મધુસૂદન સરસ્વતી. અહીંથી એક સીડી શરૂ થાય છે: saguṇopāsanāṃ stutvedānīṃ sādhanātirekaṃ vidhatte — સગુણ ઉપાસનાની પ્રશંસા પછી હવે સાધનોનો ક્રમ. 12.8 સૌથી ઊંચું પગથિયું: sarvā manovṛttīr madviṣayā eva kuru — મનની દરેક વૃત્તિનો વિષય હું જ રહું.

અભિનવગુપ્ત (12.6–12.8). આને uttamo yogaḥ કહે છે, કારણ કે આ akṛtrimatvāt — બનાવટી નથી, સ્વાભાવિક છે.