ભગવદ્ ગીતા · Gunatraya Vibhaga Yogaઅધ્યાય 14, શ્લોક 24 (14.24)

શંકરાચાર્ય. svasthaḥ sve ātmani sthitaḥ prasannaḥ — પોતાના આત્મામાં સ્થિત, પ્રસન્ન.

આચાર્ય રામાનુજ (14.24–14.25 સંયુક્ત): svasthaḥ svasmin sthitaḥ svātmaikapriyatvena tadvyatiriktaputrādijanmamaraṇādisukhaduḥkhayoḥ samacittaḥ — પોતાનો આત્મા જ એકમાત્ર પ્રિય હોવાથી, પુત્ર વગેરેના જન્મ-મરણનાં સુખ-દુઃખમાં પણ સમચિત્ત.

મધુસૂદન સરસ્વતી. સુખ-દુઃખમાં સમતા કેમ: dveṣarāgaśūnyatayā anātmadharmatayā anṛtatayā ca — રાગ-દ્વેષ ન હોવાથી, તેમને આત્માનો ધર્મ ન માનવાથી; અને svasthaḥ svasminn ātmany eva sthitaḥ.

શ્રીધર સ્વામી. yataḥ svasthaḥ svarūpa eva sthitaḥ, ata eva samāni loṣṭāśmakāñcanāni — કારણ કે પોતાના સ્વરૂપમાં સ્થિત છે, તેથી માટી, પથ્થર અને સોનું સરખાં.