Bhagavad Gita · Gunatraya Vibhaga YogaAdhyaay 14, Shloka 24 (14.24)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः
तुल्यप्रियाप्रियो धीरस्तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः
॥ 14.24 ॥
samaduḥkhasukhaḥ svasthaḥ samaloṣṭāśmakāñcanaḥ
tulyapriyāpriyo dhīrastulyanindātmasaṃstutiḥ
Anuvaad
"— jo sukh-dukh mein sam, svasth (apne mein sthit), mitti ke dhele, patthar aur sone ko samaan dekhne wala, priya-apriya mein tulya, dheer, aur ninda tatha apni prashansa mein tulya hai —"
Bhaavaarth
Shankaracharya. svasthaḥ sve ātmani sthitaḥ prasannaḥ — apne aatma mein sthit, prasann.
Aacharya Ramanuja (14.24–14.25 sanyukt): svasthaḥ svasmin sthitaḥ svātmaikapriyatvena tadvyatiriktaputrādijanmamaraṇādisukhaduḥkhayoḥ samacittaḥ — apni aatma hi ekmaatra priya hone se, putra aadi ke janm-maran ke sukh-dukh mein bhi samchitt.
Madhusoodan Saraswati. Sukh-dukh mein samta kyon: dveṣarāgaśūnyatayā anātmadharmatayā anṛtatayā ca — raag-dvesh na hone se, unhein aatma ka dharm na maanne se; aur svasthaḥ svasminn ātmany eva sthitaḥ.
Shreedhar Swami. yataḥ svasthaḥ svarūpa eva sthitaḥ, ata eva samāni loṣṭāśmakāñcanāni — kyonki apne svaroop mein sthit, isliye mitti, pathar aur sona barabar.