ભગવદ્ ગીતા · Jnana Vijnana Yogaઅધ્યાય 7, શ્લોક 5 (7.5)

શંકરાચાર્ય — ક્ષેત્રજ્ઞ. Aparā na parā nikṛṣṭā aśuddhā anarthakarī saṃsāra-bandhanātmikā — અપરા એટલે નિકૃષ્ટ, અશુદ્ધ, અનર્થ કરનારી, સંસાર-બંધન રૂપ; parāṃ … viśuddhāṃ … mama ātma-bhūtāṃ … kṣetrajña-lakṣaṇāṃ prāṇa-dhāraṇa-nimitta-bhūtāṃ — પરા એટલે વિશુદ્ધ, મારા આત્મ-રૂપ, ક્ષેત્રજ્ઞ, પ્રાણ-ધારણનું કારણ; yayā … jagat antaḥ praviṣṭayā — જે જગતની અંદર પ્રવેશીને તેને ધારણ કરે છે.

આચાર્ય રામાનુજ — ચેતન પ્રકૃતિ. Itaḥ acetanāyāḥ cetana-bhogya-bhūtāyāḥ prakṛteḥ visajātīyākārāṃ jīva-bhūtām — ચેતનના ભોગ માટે બનેલી અચેતન પ્રકૃતિથી ભિન્ન જાતિની, જીવ-રૂપ; paraṃ tasyāḥ bhoktṛtvena pradhāna-bhūtāṃ — ભોક્તા હોવાથી પ્રધાન; madīyāṃ prakṛtiṃ — મારી પ્રકૃતિ; yayā idam acetanaṃ kṛtsnaṃ jagad dhāryate — જેના વડે આ આખું અચેતન જગત ધારણ થાય છે.

તફાવત: શંકર — પરા પ્રકૃતિ ātma-bhūtā (ઈશ્વરની પોતાની આત્મ-સ્વરૂપા); રામાનુજ — જીવ ભગવાનની "પ્રકૃતિ" (તેમનું શરીર, તેમને અધીન), તેમનાથી જુદો પણ તેમનો.