பகவத் கீதை · Jnana Vijnana Yogaஅத்தியாயம் 7, ஸ்லோகம் 5 (7.5)

சங்கராச்சாரியர் — க்ஷேத்ரக்ஞன். Aparā na parā nikṛṣṭā aśuddhā anarthakarī saṃsāra-bandhanātmikā — அபரா என்பது தாழ்ந்தது, தூய்மையற்றது, கேடு விளைவிப்பது, சம்சார பந்தன வடிவானது; parāṃ … viśuddhāṃ … mama ātma-bhūtāṃ … kṣetrajña-lakṣaṇāṃ prāṇa-dhāraṇa-nimitta-bhūtāṃ — பரா என்பது மிகத் தூயது, என் ஆத்ம வடிவானது, க்ஷேத்ரக்ஞன், பிராணனைத் தாங்குவதற்குக் காரணம்; yayā … jagat antaḥ praviṣṭayā — உலகினுள் புகுந்து அதைத் தாங்குவது.

ஆசாரியர் ராமானுஜர் — சேதனப் பிரகிருதி. Itaḥ acetanāyāḥ cetana-bhogya-bhūtāyāḥ prakṛteḥ visajātīyākārāṃ jīva-bhūtām — சேதனனின் அனுபவத்துக்காக அமைந்த அசேதனப் பிரகிருதியிலிருந்து வேறு இனத்தைச் சேர்ந்த, ஜீவ வடிவானது; paraṃ tasyāḥ bhoktṛtvena pradhāna-bhūtāṃ — அனுபவிப்பவன் என்பதால் முதன்மையானது; madīyāṃ prakṛtiṃ — என் பிரகிருதி; yayā idam acetanaṃ kṛtsnaṃ jagad dhāryate — இந்த அசேதன உலகம் முழுவதும் இதனால் தாங்கப்படுகிறது.

வேறுபாடு: சங்கரர் — பரா பிரகிருதி ātma-bhūtā (ஈஸ்வரனின் சொந்த ஆத்ம சொரூபம்); ராமானுஜர் — ஜீவன் பகவானின் "பிரகிருதி" (அவருடைய சரீரம், அவருக்கு அடங்கியது), அவரிலிருந்து வேறானது ஆனால் அவருடையது.