பகவத் கீதை · Jnana Vijnana Yogaஅத்தியாயம் 7, ஸ்லோகம் 6 (7.6)

சங்கராச்சாரியர். Ete parāpare kṣetra-kṣetrajña-lakṣaṇe prakṛtī yoniḥ yeṣāṃ bhūtānām — க்ஷேத்திரம் (அபரா), க்ஷேத்ரக்ஞன் (பரா) ஆகிய பிரகிருதிகள் எல்லா உயிர்களின் பிறப்பிடம்; ஆகவே prakṛti-dvaya-dvāreṇa ahaṃ sarvajñaḥ īśvaraḥ jagataḥ kāraṇam — இரு பிரகிருதிகள் வாயிலாக எல்லாம் அறிந்த ஈஸ்வரனான நான் உலகின் காரணம்.

ஆசாரியர் ராமானுஜர் — "śeṣī". Brahmādi-stamba-paryantāni uccāvaca-bhāvena avasthitāni cid-acin-miśrāṇi sarvāṇi bhūtāni madīyāni — பிரம்மா முதல் புல் வரை, உயர்வு தாழ்வு நிலைகளில் இருக்கும், சித்-அசித் கலந்த எல்லா உயிர்களும் என்னுடையவை; aham eva prabhavaḥ aham eva pralayaḥ aham eva ca śeṣī — நானே தோற்றம், நானே லயம், நானே śeṣī (தலைவன், யாருக்காக எல்லாம் உள்ளதோ அவன்). சான்று: சுபால உப. (tamaḥ pare deve ekībhavati), விஷ்ணு புராணம் 1.2.24, 6.4.38–39.

வேறுபாடு: ராமானுஜரின் śeṣī–śeṣa (தலைவன்–தொண்டன்/அங்கம்) உறவு அவருடைய தத்துவத்தின் திறவுகோல்; சங்கரருக்கு ஈஸ்வரன் காரணம், மேலும் (பின்னர்) பரமார்த்தத்தில் ஒன்றே.