ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 6 (7.6)

ശങ്കരാചാര്യർ. Ete parāpare kṣetra-kṣetrajña-lakṣaṇe prakṛtī yoniḥ yeṣāṃ bhūtānām — ക്ഷേത്രം (അപരാ), ക്ഷേത്രജ്ഞൻ (പരാ) എന്നീ പ്രകൃതികൾ സർവ്വപ്രാണികളുടെയും യോനി; അതിനാൽ prakṛti-dvaya-dvāreṇa ahaṃ sarvajñaḥ īśvaraḥ jagataḥ kāraṇam — രണ്ടു പ്രകൃതികളിലൂടെ സർവ്വജ്ഞനായ ഈശ്വരനായ ഞാൻ ജഗത്തിന്റെ കാരണം.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — "śeṣī". Brahmādi-stamba-paryantāni uccāvaca-bhāvena avasthitāni cid-acin-miśrāṇi sarvāṇi bhūtāni madīyāni — ബ്രഹ്മാവു മുതൽ പുൽക്കൊടി വരെ, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ രൂപങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, ചിത്തും അചിത്തും കലർന്ന എല്ലാ പ്രാണികളും എന്റേതാണ്; aham eva prabhavaḥ aham eva pralayaḥ aham eva ca śeṣī — ഞാൻതന്നെ ഉദ്ഭവം, ഞാൻതന്നെ ലയം, ഞാൻതന്നെ śeṣī (സ്വാമി, എല്ലാം ആർക്കുവേണ്ടിയോ അവൻ). പ്രമാണം: സുബാല ഉപനിഷത്ത് (tamaḥ pare deve ekībhavati), വിഷ്ണുപുരാണം 1.2.24, 6.4.38–39.

വ്യത്യാസം: രാമാനുജന്റെ śeṣī–śeṣa (സ്വാമി–സേവകൻ/അംഗം) ബന്ധമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനത്തിന്റെ താക്കോൽ; ശങ്കരന് ഈശ്വരൻ കാരണം, (തുടർന്ന്) പരമാർത്ഥത്തിൽ ഏകം.