भगवद गीता · Bhakti Yogaअध्याय 12, श्लोक 17 (12.17)
मूल संस्कृत · श्रीभगवान्
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः
॥ 12.17 ॥
yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati
śubhāśubhaparityāgī bhaktimān yaḥ sa me priyaḥ
अनुवाद
"जो न (प्रिय मिलने पर) फूलता है, न (अप्रिय पर) द्वेष करता है, न शोक करता है, न लालसा करता है; जो शुभ-अशुभ दोनों का त्यागी है — ऐसा भक्तिमान मुझे प्रिय है।"
भावार्थ
शंकराचार्य. na hṛṣyati iṣṭaprāptau, na dveṣṭi aniṣṭaprāptau, na śocati priyaviyoge, na ca aprāptaṃ kāṅkṣati; śubhāśubhe karmaṇī parityaktuṃ śīlam asya।
आचार्य रामानुज. yat ca manuṣyāṇāṃ śokanimittaṃ bhāryāputravittakṣayādikaṃ tat prāpya na śocati — पत्नी, पुत्र, धन की हानि जैसे शोक के कारणों में भी; śubhāśubhaparityāgī pāpavat puṇyasya api bandhahetutvāviśeṣād ubhayaparityāgī — पाप की तरह पुण्य भी बंधन का कारण है, इसलिए दोनों का त्याग।
AI-सहायता से तैयार हिन्दी प्रारूप — समीक्षा जारी है।