भगवद गीता · Bhakti Yogaअध्याय 12, श्लोक 7 (12.7)
मूल संस्कृत · श्रीभगवान्
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात्
भवामि न चिरात् पार्थ मय्यावेशितचेतसाम्
॥ 12.7 ॥
teṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt
bhavāmi na cirāt pārtha mayyāveśitacetasām
अनुवाद
"— हे पार्थ, मुझमें मन लगाए हुए उन भक्तों का मैं मृत्यु-रूपी संसार-सागर से शीघ्र ही उद्धार करने वाला बन जाता हूँ।"
भावार्थ
शंकराचार्य. mṛtyuyuktaḥ saṃsāraḥ mṛtyusaṃsāraḥ, sa eva sāgara iva sāgaraḥ, dustaratvāt — मृत्यु-युक्त संसार, सागर जैसा क्योंकि उसे पार करना कठिन है; na cirāt, kiṃ tarhi kṣipram eva।
आचार्य रामानुज (12.6–12.7 संयुक्त): teṣāṃ matprāptivirodhitayā mṛtyubhūtān saṃsārākhyāt sāgarād aham acireṇa eva kālena samuddhartā bhavāmi — मेरी प्राप्ति में बाधक, मृत्यु जैसे संसार-सागर से मैं थोड़े ही समय में उद्धार करता हूँ।
AI-सहायता से तैयार हिन्दी प्रारूप — समीक्षा जारी है।