பகவத் கீதை · Bhakti Yogaஅத்தியாயம் 12, ஸ்லோகம் 7 (12.7)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
தேஷாமஹம் ஸமுத்³த⁴ர்தா ம்ருத்யுஸம்ஸாரஸாக³ராத்
ப⁴வாமி ந சிராத் பார்த² மய்யாவேஶிதசேதஸாம்
॥ 12.7 ॥
teṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt
bhavāmi na cirāt pārtha mayyāveśitacetasām
மொழிபெயர்ப்பு
"— பார்த்தா, என்னிடம் மனத்தைச் செலுத்திய அந்தப் பக்தர்களை, மரணமெனும் சம்சாரக் கடலிலிருந்து நான் விரைவிலேயே கரையேற்றுபவன் ஆகிறேன்."
விளக்கம்
சங்கராசாரியர். mṛtyuyuktaḥ saṃsāraḥ mṛtyusaṃsāraḥ, sa eva sāgara iva sāgaraḥ, dustaratvāt — மரணம் நிறைந்த சம்சாரம், கடப்பது கடினம் என்பதால் கடல் போன்றது; na cirāt, kiṃ tarhi kṣipram eva.
ஆச்சாரிய ராமானுஜர் (12.6–12.7 இணைத்து): teṣāṃ matprāptivirodhitayā mṛtyubhūtān saṃsārākhyāt sāgarād aham acireṇa eva kālena samuddhartā bhavāmi — என்னை அடைவதற்குத் தடையான, மரணம் போன்ற சம்சாரக் கடலிலிருந்து நான் சிறிது காலத்திலேயே கரையேற்றுகிறேன்.
AI-assisted draft translation — under review.