Bhagavad Gita · Bhakti YogaAdhyaay 12, Shloka 7 (12.7)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात्
भवामि न चिरात् पार्थ मय्यावेशितचेतसाम्
॥ 12.7 ॥
teṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt
bhavāmi na cirāt pārtha mayyāveśitacetasām
Anuvaad
"— he Paartha, mujhmein man lagaaye hue un bhakton ka main mrityu-roopi sansaar-saagar se shighr hi uddhaar karne wala ban jaata hoon."
Bhaavaarth
Shankaracharya. mṛtyuyuktaḥ saṃsāraḥ mṛtyusaṃsāraḥ, sa eva sāgara iva sāgaraḥ, dustaratvāt — mrityu-yukt sansaar, saagar jaisa kyonki paar karna kathin; na cirāt, kiṃ tarhi kṣipram eva.
Aacharya Ramanuja (12.6–12.7 sanyukt): teṣāṃ matprāptivirodhitayā mṛtyubhūtān saṃsārākhyāt sāgarād aham acireṇa eva kālena samuddhartā bhavāmi — meri praapti mein baadhak, mrityu jaise sansaar-saagar se main thode hi samay mein uddhaar karta hoon.