Bhagavad Gita · Vishvarupa Darshana YogaAdhyaay 11, Shloka 44 (11.44)
Mool Sanskrit · अर्जुनः
तस्मात् प्रणम्य प्रणिधाय कायं
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम्
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः
प्रियः प्रियायाऽर्हसि देव सोढुम्
॥ 11.44 ॥
tasmāt praṇamya praṇidhāya kāyaṃ
prasādaye tvāmahamīśamīḍyam
piteva putrasya sakheva sakhyuḥ
priyaḥ priyāyā'rhasi deva soḍhum
Anuvaad
"Isliye sharir ko zameen par rakh kar, pranaam karke, main aap stuti-yogya ishwar ko prasann karta hoon. He dev — jaise pita putra ka, mitra mitra ka, aur priya priya ka (apraadh) sah leta hai, vaise hi aap mujhe kshama karein."
Bhaavaarth
Shankaracharya. praṇidhāya prakarṣeṇa nīcaiḥ dhṛtvā kāyaṃ śarīram; putrasya aparādhaṃ pitā yathā kṣamate, sarvaṃ sakhā iva sakhyuḥ aparādhaṃ, yathā vā priyaḥ priyāyāḥ aparādhaṃ kṣamate — jaise priya apni priya ka apraadh kshama karta hai.
Aacharya Ramanuja — alag pathan. yathā kṛtāparādhasya api putrasya yathā ca sakhyuḥ praṇāmapūrvakam prārthitaḥ pitā sakhā vā prasīdati — jaise pranaam ke saath praarthana karne par pita ya mitra prasann hote hain; tathā tvaṃ paramakāruṇikaḥ priyaḥ priyāya me sarvaṃ soḍhum arhasi — vaise hi param karunaamay aap, priya hone ke naate, mujh priya ke liye sab sah lein.