ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 11 (1.11)

"Bhīṣmam eva" — ಭೀಷ್ಮರನ್ನೇ. ಸೇನಾಪತಿ ಇಡೀ ಸೇನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ — ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನು ತಿರುಗುಮುರುಗಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ: ಸೇನೆ ಸೇನಾಪತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಏಕೆ?

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಉತ್ತರ ನೇರವಾದುದು: ಭೀಷ್ಮರು ಇತರರೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಯಾರೂ ಅವರನ್ನು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲದಿರಲೆಂದು; ಮತ್ತು "ಭೀಷ್ಮರ ಬಲದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನ" (bhīṣma-balenaiva asmākaṃ jīvitam). ಮಧುಸೂದನರು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಸೇನಾಪತಿ ಸೇನೆಯ ನಡುವೆ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಸೇನಾಪತಿ ಮುಂದೆ-ಹಿಂದೆ-ಪಕ್ಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಲಾರ — "ಸೇನಾಪತಿ ಸುರಕ್ಷಿತನಾದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸುರಕ್ಷಿತ."

ಇದರಲ್ಲೂ ಚಿಂತೆ ಇದೆಯೇ? 1.10ನ್ನು ಚಿಂತೆಯ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದರೆ, ಈ ಆದೇಶ ಅದೇ ಚಿಂತೆಯ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ರೂಪ: ತನ್ನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ ಭೀಷ್ಮರು ಎಂದು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಗೊತ್ತು — ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮರಿಗೆ ಪಾಂಡವರ ಮೇಲಿರುವ ಸ್ನೇಹ ಅವರನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಬಹುದೆಂಬ ಭಯ ಅವನಿಗಿರಬಹುದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಇಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ಮುಂದಿನ ಕಥೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಕರು ಇದನ್ನೂ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಭೀಷ್ಮರು ಶಿಖಂಡಿಯ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರ ಎತ್ತುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿಯಮ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ರಕ್ಷಣೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮಾತು ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿಲ್ಲ — ಮುಂದಿನ ಘಟನಾವಳಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.

"Yathābhāgam avasthitāḥ" — ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿರಿ. ಜೊತೆಗೆ ದುರ್ಯೋಧನನು ಶಿಸ್ತಿನ ಮಾತನ್ನಾಡುತ್ತಾನೆ: ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ರಂಗವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು. ಇದು ಒಂದು ಜಾಣ ಸೈನಿಕ ಆದೇಶ. ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೂರ್ಖನಂತೆ ತೋರಿಸುವುದು ಅನುಚಿತ — ಅವನು ಅನುಭವಿ, ಸಮರ್ಥ, ಆದರೆ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾಯಕ.

"Bhavantaḥ sarva eva" — ನೀವೆಲ್ಲರೂ. ಈಗ ಸಂಬೋಧನೆ ದ್ರೋಣರೊಬ್ಬರಿಂದ ಸರಿದು ಎಲ್ಲ ಸೇನಾನಾಯಕರ ಕಡೆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಶ್ಲೋಕ 1.3ರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕೊಂಕಿನಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಿ, ಒಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆದೇಶದಂತಿದೆ.