பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 11 (1.11)

"பீஷ்மம் ஏவ" — பீஷ்மரை மட்டுமே. சேனாதிபதி முழுப் படையையும் காக்கிறார் — ஆனால் இங்கே துரியோதனன் அதற்கு நேர்மாறாகச் சொல்கிறான்: படை சேனாதிபதியைக் காக்க வேண்டும். ஏன்?

ஸ்ரீதர ஸ்வாமியின் பதில் நேரடியானது: பீஷ்மர் மற்றவர்களுடன் போரிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது யாரும் அவரைப் பின்னாலிருந்து தாக்கிவிடக்கூடாது என்பதற்காக; மேலும் "பீஷ்மரின் வலிமையால்தான் நம் உயிர் இருக்கிறது" (bhīṣma-balenaiva asmākaṃ jīvitam). மதுசூதனர் சேர்க்கிறார்: சேனாதிபதி படையின் நடுவில் இருக்கிறார்; போரில் மூழ்கியிருக்கும் சேனாதிபதியால் முன்னும் பின்னும் பக்கங்களிலும் எல்லாவற்றையும் பார்க்க முடியாது — "சேனாதிபதி பாதுகாப்பாக இருந்தால், எல்லோரும் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள்."

இதிலும் கவலை இருக்கிறதா? 1.10-ஐக் கவலை வாசிப்பில் படித்தால், இந்த ஆணை அதே கவலையின் நடைமுறை வடிவம்: தன் மிகப்பெரிய பலம் பீஷ்மர்தான் என்று துரியோதனனுக்குத் தெரியும் — பாண்டவர்கள் மீது பீஷ்மருக்கு உள்ள அன்பு அவரைப் பலவீனப்படுத்திவிடுமோ என்று ஒருவேளை அவனுக்குப் பயமும் இருக்கலாம்; எனவே அவரைப் பாதுகாப்பாகவும் செயல்துடிப்புடனும் வைத்திருப்பதே மிக முக்கியம். பின்னால் நடந்த கதையின் வெளிச்சத்தில், சிகண்டி மீது ஆயுதம் எடுப்பதில்லை என்ற நியமத்தைப் பீஷ்மர் வைத்திருந்ததால் அவரைக் காப்பது தனிப்பட்ட முறையில் அவசியமாக இருந்தது என்றும் சில ஆசிரியர்கள் சேர்க்கிறார்கள். இது சுலோகத்தில் இல்லை — பின்னால் நடந்த நிகழ்வுகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட விளக்கம்.

"Yathābhāgam avasthitāḥ" — உங்கள் இடத்தில் உறுதியாக நில்லுங்கள். அதோடு துரியோதனன் ஒழுங்கைப் பற்றியும் பேசுகிறான்: யாரும் தம் முனையை விட்டுவிடக்கூடாது. இது ஒரு விவேகமான படை ஆணை. இங்கே துரியோதனனை முழு முட்டாளாகக் காட்டுவது பொருத்தமாக இருக்காது — அவன் அனுபவமும் திறமையும் உள்ள, ஆனால் அகங்காரமும் வெறுப்பும் நிறைந்த ஒரு தலைவன்.

"Bhavantaḥ sarva eva" — நீங்கள் அனைவரும். இப்போது விளிப்பு துரோணர் ஒருவரிடமிருந்து விலகி எல்லாச் சேனைத் தலைவர்களையும் நோக்கித் திரும்புகிறது. எனவே இந்தச் சுலோகம் 1.3-இன் தனிப்பட்ட குத்தலிலிருந்து வேறுபட்டு, ஒரு பொது ஆணை போல இருக்கிறது.