பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 10 (1.10)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · து³ர்யோத⁴நஃ
அபர்யாப்தம் தத³ஸ்மாகம் ப³லம் பீ⁴ஷ்மாபி⁴ரக்ஷிதம்
பர்யாப்தம் த்வித³மேதேஷாம் ப³லம் பீ⁴மாபி⁴ரக்ஷிதம்
॥ 1.10 ॥
aparyāptaṃ tadasmākaṃ balaṃ bhīṣmābhirakṣitam
paryāptaṃ tvidameteṣāṃ balaṃ bhīmābhirakṣitam
மொழிபெயர்ப்பு
இரண்டு முக்கிய வாசிப்புகள்:
(A) கவலை வாசிப்பு (ஸ்ரீதர ஸ்வாமி, ராமானுஜரின் கதைச் சுருக்கத்தின்படி): "பீஷ்மரால் காக்கப்படும் நம்முடைய அந்தப் படை (அவர்களுடன் போரிட) போதாததாக / இயலாததாக தோன்றுகிறது; பீமனால் காக்கப்படும் இவர்களுடைய (பாண்டவர்களுடைய) இந்தப் படையோ போதுமானதாக / ஆற்றல் மிக்கதாக தோன்றுகிறது."
(B) பெருமித வாசிப்பு (மதுசூதன சரஸ்வதியின் முதல் பொருள்): "பீஷ்மரால் காக்கப்படும் நம் படை அளவற்றது (எண்ணற்றது); பீமனால் காக்கப்படும் இவர்களுடைய (பாண்டவர்களுடைய) படையோ அளவுக்குட்பட்டது."
விளக்கம்
ஒரு சொல், இரண்டு உலகங்கள். ஒரு சம்ஸ்கிருதச் சொல் முழுப் பொருளையும் எப்படித் தலைகீழாக மாற்றக்கூடும் என்பதற்கு இந்தச் சுலோகம் ஓர் அழகான எடுத்துக்காட்டு.
வாசிப்பு A — துரியோதனனின் கவலை. ஸ்ரீதர ஸ்வாமி சொல்கிறார்: நம் படை, பீஷ்மரால் காக்கப்பட்டாலும், அவர்களுடன் போரிட இயலாததாகத் தோன்றுகிறது; காரணத்தையும் சொல்கிறார் — பீஷ்மர் இரு தரப்பினர் மீதும் அன்பு வைத்திருக்கிறார் (ubhaya-pakṣapātitvāt), பீமனோ பாண்டவர் தரப்பை மட்டுமே சார்ந்தவன் (eka-pakṣapātitvāt). அதாவது தன் சேனாதிபதியின் இதயம் முழுமையாகத் தன்னுடன் இல்லை என்று துரியோதனன் பயப்படுகிறான். ராமானுஜரும் தம் கதைச் சுருக்கத்தில் இதையே சொல்கிறார்: பாண்டவர் படை வெல்வதற்கான போதுமையையும், தன் படையின் போதாமையையும் துரியோதனன் ஆசாரியரிடம் சொல்லி, உள்ளுக்குள் விஷாதத்தில் ஆழ்ந்தான். அடுத்த சுலோகத்தில் பீஷ்மரின் சிங்கநாதம் "அவனுக்கு மகிழ்ச்சி ஊட்டுவதற்காக" (1.12) என்பது இந்த வாசிப்புடன் நன்றாகப் பொருந்துகிறது — ஏனெனில் மனத்தில் சோர்வு இருக்கும்போதுதான் மகிழ்ச்சி ஊட்ட வேண்டிய தேவை எழுகிறது.
வாசிப்பு B — துரியோதனனின் பெருமிதம். மதுசூதன சரஸ்வதி முதல் பொருளாக இதைத் தருகிறார்: நம் படை பதினொரு அக்ஷௌஹிணி — அனந்தம்/அளவற்றது; நுண்ணறிவுள்ள பீஷ்மரால் காக்கப்படுகிறது. பாண்டவர்களின் படை ஏழு அக்ஷௌஹிணி — அளவுக்குட்பட்டது; (மதுசூதனரின் சொற்களில்) "மிகவும் சஞ்சலமான புத்தி" கொண்ட பீமனால் காக்கப்படுகிறது. எனவே "வெற்றி நமதே." மதுசூதனர் இலக்கணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட மாற்றுப் பொருள் ஒன்றையும் தருகிறார்; அதுவும் இதே முடிவுக்கே (நாம் பயப்படத் தேவையில்லை) வந்து சேர்கிறது.
நாம் எதை ஏற்பது? இரண்டு வாசிப்புகளுமே சம்ஸ்கிருதத்தில் சாத்தியம்; இரண்டுக்கும் பின்னால் மதிப்புக்குரிய உரையாசிரியர்கள் இருக்கிறார்கள். சூழலின் சில விஷயங்கள் வாசிப்பு A பக்கம் சாய்கின்றன — துரியோதனன் பாண்டவர் படையை இவ்வளவு விரிவாக வர்ணிப்பது (1.3–1.6), "து" என்ற சொல்லால் பயத்தை மறைப்பது (மதுசூதனரே 1.7-இல் இதைச் சொல்கிறார்), பீஷ்மர் "மகிழ்ச்சி ஊட்டுவது" (1.12). ஆனால் வாசிப்பு B-யும் துரியோதனனின் ஆணவமான இயல்புடன் பொருந்துகிறது. துரியோதனனின் பேச்சில் இரண்டுமே இருக்கக்கூடும் — மேலே பெருமிதம், உள்ளே கவலை. இந்த நூலில் இரண்டையும் நேர்மையாக முன்வைக்கிறோம்.
ஏன் பீமன்? பாண்டவர் படையின் சேனாதிபதி திருஷ்டத்யும்னன், பீமன் அல்ல. இருந்தும் துரியோதனன் "பீமனால் காக்கப்படும்" என்கிறான். இதற்கு ஒரு சாத்தியமான காரணம்: துரியோதனனுக்குப் பீமனே மிகப்பெரிய தனிப்பட்ட அச்சுறுத்தல் — துரியோதனனையும் அவன் சகோதரர்களையும் கொல்வதாகப் பீமன் சபதம் செய்திருந்தான் (மகாபாரதத்தின் புகழ்பெற்ற கதை). துரியோதனனின் கவலையில் பீமனின் பெயரே முன்னால் நிற்கிறது.
காஷ்மீரப் பாடத்தின் குறிப்பு: அபிநவகுப்தரின் உரையை (காஷ்மீரப் பாட மரபை அடிப்படையாகக் கொண்டது) படிக்கும்போது, அவருடைய பாடத்தில் பீமன், பீஷ்மர் இடங்கள் மாறியிருக்கக்கூடும் என்று தோன்றுகிறது — அவர் "பீமசேனனால் காக்கப்படும் பாண்டவர் படை"யை "நம்மால் வெல்ல இயலாதது" என்கிறார். அவருடைய மூலப் பாடத்தைப் பார்க்காமல் இதை உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது. நம் அடிப்படைப் பாடம் பொது வழக்கிலுள்ள பாடம் (vulgate); இரண்டு சான்றுப் பாடங்களும் ஒரே சொல் வரிசையையே கொண்டிருக்கின்றன.
AI-assisted draft translation — under review.