ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Bhakti Yogaಅಧ್ಯಾಯ 12, ಶ್ಲೋಕ 9 (12.9)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. cittasya ekasmin ālambane sarvataḥ samāhṛtya punaḥ punaḥ sthāpanam abhyāsaḥ — ಮನಸ್ಸನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಒಂದೇ ಆಲಂಬನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವುದು — ಇದೇ ಅಭ್ಯಾಸ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು. atha sahasā eva mayi sthiraṃ samādhātuṃ na śaknoṣi — ಒಮ್ಮೆಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ಆಗದಿದ್ದರೆ; svābhāvika…asaṃkhyeyakalyāṇaguṇasāgare … mayi niratiśayapremagarbhasmṛtyabhyāsayogena — ಅಸಂಖ್ಯ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳ ಸಾಗರನಾದ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸ್ಮರಣೆಯ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ.

ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿ. ಏಣಿಯ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: pratimādau bāhye bhagavaddhyānābhyāsas tadaśaktau bhāgavatadharmānuṣṭhānaṃ tadaśaktau sarvakarmaphalatyāga — ಮೊದಲು ಪ್ರತಿಮೆಯಂತಹ ಬಾಹ್ಯ ಆಲಂಬನದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನದ ಅಭ್ಯಾಸ; ಅದಾಗದಿದ್ದರೆ ಭಾಗವತ ಧರ್ಮ (ಸೇವೆ-ಕೀರ್ತನೆ); ಅದೂ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲತ್ಯಾಗ. ಮತ್ತು "ಧನಂಜಯ" ಎಂಬ ಸಂಬೋಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸುಂದರ ಮಾತು: bahūn śatrūn jitvā dhanam āhṛtavān asi … evaṃ manaḥśatruṃ jitvā tattvajñānadhanam āhariṣyasi — ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಧನವನ್ನು ತಂದಂತೆ, ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಶತ್ರುವನ್ನು ಗೆದ್ದು ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದ ಧನವನ್ನು ತರುವೆ.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿ. ಅಭ್ಯಾಸದ ಸರಳ ಅರ್ಥ: vikṣiptaṃ cittaṃ punaḥ pratyāhṛtya mamānusmaraṇalakṣaṇo yogābhyāsaḥ — ಅಲೆದಾಡುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ — ಇದೇ ಅಭ್ಯಾಸಯೋಗ.