பகவத் கீதை · Bhakti Yogaஅத்தியாயம் 12, ஸ்லோகம் 9 (12.9)

சங்கராசாரியர். cittasya ekasmin ālambane sarvataḥ samāhṛtya punaḥ punaḥ sthāpanam abhyāsaḥ — மனத்தை எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் திரட்டி ஒரே பற்றுக்கோட்டில் மீண்டும் மீண்டும் நிலைநிறுத்துதல் — இதுவே அப்பியாசம்.

ஆச்சாரிய ராமானுஜர். atha sahasā eva mayi sthiraṃ samādhātuṃ na śaknoṣi — உடனடியாக நிலைநிறுத்த முடியாவிட்டால்; svābhāvika…asaṃkhyeyakalyāṇaguṇasāgare … mayi niratiśayapremagarbhasmṛtyabhyāsayogena — எண்ணற்ற மங்கல குணங்களின் கடலான என்னிடம், அன்பு நிறைந்த நினைவின் அப்பியாசத்தால்.

மதுசூதன சரஸ்வதி. படிக்கட்டின் வரைபடத்தைத் தருகிறார்: pratimādau bāhye bhagavaddhyānābhyāsas tadaśaktau bhāgavatadharmānuṣṭhānaṃ tadaśaktau sarvakarmaphalatyāga — முதலில் விக்கிரகம் போன்ற வெளிப் பற்றுக்கோட்டில் தியான அப்பியாசம்; அது இயலாவிட்டால் பாகவத தர்மம் (சேவை-கீர்த்தனம்); அதுவும் இயலாவிட்டால் எல்லாச் செயல்களின் பலனையும் துறத்தல். "தனஞ்ஜயா" என்ற விளியைப் பற்றி ஓர் அழகான கருத்து: bahūn śatrūn jitvā dhanam āhṛtavān asi … evaṃ manaḥśatruṃ jitvā tattvajñānadhanam āhariṣyasi — பகைவர்களை வென்று செல்வம் கொண்டு வந்தது போல, மனம் என்ற பகைவனை வென்று தத்துவ-ஞானம் என்ற செல்வத்தைக் கொண்டு வருவாய்.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. அப்பியாசத்தின் எளிய பொருள்: vikṣiptaṃ cittaṃ punaḥ pratyāhṛtya mamānusmaraṇalakṣaṇo yogābhyāsaḥ — அலைபாயும் மனத்தை மீண்டும் மீண்டும் திருப்பிக் கொண்டு வந்து என்னை நினைத்தல் — இதுவே அப்பியாச-யோகம்.