ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaಅಧ್ಯಾಯ 13, ಶ್ಲೋಕ 21 (13.21)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. prakṛtau avidyālakṣaṇāyāṃ kāryakaraṇarūpeṇa pariṇatāyāṃ sthitaḥ prakṛtisthaḥ, prakṛtim ātmatvena gataḥ ity etat — ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು "ನಾನು" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು; sukhī, duḥkhī, mūḍhaḥ, paṇḍitaḥ aham ity evam — "ನಾನು ಸುಖಿ, ದುಃಖಿ, ಮೂಢ, ಪಂಡಿತ."

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು. svataḥ svānubhavaikasukhaḥ puruṣaḥ prakṛtisthaḥ prakṛtisaṃsṛṣṭaḥ — ಪುರುಷನು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ತನ್ನ ಅನುಭವದಲ್ಲೇ ಸುಖಿ; ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ prakṛtisaṃsargaupādhikān … sukhaduḥkhādīn bhuṅkte — ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಬಂದ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಭೋಗಿಸುತ್ತಾನೆ.