ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 18 (1.18)

"പൃഥിവീപതേ" — ഹേ പൃഥിവീപതേ! സഞ്ജയൻ ഇടയ്ക്ക് ധൃതരാഷ്ട്രരെ സംബോധന ചെയ്യുന്നു — "ഹേ ഭൂമിയുടെ സ്വാമീ". മധുസൂദന സരസ്വതി ഇതിന്റെ ഭാവം പറയുന്നു: "ഹേ ധൃതരാഷ്ട്രരേ, സ്ഥിരചിത്തനായി കേട്ടാലും." അടുത്ത വിവരണം രാജാവിന് കഠിനമായിരിക്കുമെന്ന് സഞ്ജയന് അറിയാമെന്നതുപോലെ (1.19 — "ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ ഹൃദയം പിളർന്നു").

ഈ സംബോധനയിൽ നേരിയ ഒരു വ്യംഗ്യവും വായിക്കാം: "ഭൂമിയുടെ സ്വാമി" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ പുത്രന്മാരുടെ രാജ്യം തന്നെയാണ് പണയത്തിലുള്ളത്. ഇത് ഞങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനമാണ്.

"പൃഥക് പൃഥക്" — വെവ്വേറെ. കൗരവപക്ഷത്ത് വാദ്യങ്ങൾ "സഹസൈവ" — ഒറ്റയടിക്ക് ഒന്നിച്ച് — മുഴങ്ങി (1.13). പാണ്ഡവപക്ഷത്ത് ഓരോ യോദ്ധാവും തന്റെ സ്വന്തം ശംഖം വെവ്വേറെ ഊതി. പാണ്ഡവപക്ഷത്തെ ഓരോ യോദ്ധാവിന്റെയും വ്യക്തിപരമായ തിരിച്ചറിയലിനും സങ്കല്പത്തിനും സഞ്ജയൻ അടിവരയിടുകയാണ് എന്നത് ഒരു വായനയാകാം. ഈ താരതമ്യം പാഠത്തിൽ നിന്ന് വരുന്നതാണ്, എന്നാൽ അതിന്റെ അർത്ഥം ഞങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനമാണ്.

മൂന്ന് തലമുറകൾ. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ദ്രുപദൻ (ദ്രൗപദിയുടെ പിതാവ്), ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാർ, അഭിമന്യു (അർജുനന്റെ പുത്രൻ) ഒന്നിച്ചുണ്ട്. 1.6-ലെന്നപോലെ ഇവിടെയും അടുത്ത തലമുറ യുദ്ധത്തിൽ നിൽക്കുന്നതായി കാണുന്നു.

അഭിമന്യു — "മഹാബാഹു". മഹാബാഹു (നീണ്ട/ബലമുള്ള കൈകളുള്ളവൻ) സംസ്കൃതത്തിൽ ഒരു പരമ്പരാഗത വീരവിശേഷണമാണ്; ഗീതയിൽ അർജുനനെയും ആവർത്തിച്ച് "മഹാബാഹോ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു.