பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 18 (1.18)

"Pṛthivīpate" — பூமியின் தலைவரே! சஞ்சயன் இடையில் திருதராஷ்டிரரை விளிக்கிறார் — "பூமியின் அதிபதியே". மதுசூதன சரஸ்வதி இதன் உணர்வை விளக்குகிறார்: "திருதராஷ்டிரரே, நிதானமாகக் கேளுங்கள்." அடுத்த வர்ணனை மன்னருக்குக் கடினமாக இருக்கும் என்று சஞ்சயனுக்குத் தெரிந்திருப்பது போல இருக்கிறது (1.19 — "திருதராஷ்டிரரின் மகன்களுடைய இதயங்களைப் பிளந்தது").

இந்த விளிப்பில் ஒரு மெல்லிய குத்தலையும் வாசிக்கலாம்: "பூமியின் அதிபதி" என்று அழைக்கப்படுபவரின் மகன்களுடைய அரசே பணயமாக இருக்கிறது. இது எங்கள் விளக்கம்.

"Pṛthak pṛthak" — தனித்தனியே. கௌரவர் தரப்பில் வாத்தியங்கள் "ஸஹஸைவ" — திடீரென ஒன்றாக — ஒலித்தன (1.13). பாண்டவர் தரப்பிலோ ஒவ்வொரு வீரரும் தத்தம் சங்கைத் தனித்தனியே ஊதினார். பாண்டவர் தரப்பின் ஒவ்வொரு வீரருடைய தனி அடையாளத்தையும் மன உறுதியையும் சஞ்சயன் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறார் என்பது ஒரு வாசிப்பாக இருக்கலாம். இந்த ஒப்பீடு பாடத்திலிருந்தே எழுகிறது; ஆனால் அதன் பொருள் எங்கள் விளக்கம்.

மூன்று தலைமுறைகள். இந்தச் சுலோகத்தில் துருபதன் (திரௌபதியின் தந்தை), திரௌபதியின் மகன்கள், அபிமன்யு (அர்ஜுனனின் மகன்) ஆகியோர் ஒன்றாக இருக்கிறார்கள். 1.6-இல் போலவே இங்கும் அடுத்த தலைமுறை போர்க்களத்தில் நிற்பது தெரிகிறது.

அபிமன்யு — "mahābāhu". மகாபாகு (நீண்ட/வலிமையான கைகளை உடையவன்) என்பது சம்ஸ்கிருதத்தில் ஒரு மரபுவழி வீர அடைமொழி; கீதையில் அர்ஜுனனும் மீண்டும் மீண்டும் "மகாபாஹோ" என்று அழைக்கப்படுகிறார்.