பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 19 (1.19)

இரண்டு ஒலிகள், இரண்டு தாக்கங்கள். மதுசூதன சரஸ்வதி இந்த ஒப்பீட்டைத் தெளிவாக்குகிறார்: கௌரவர் படையில் சங்கு முதலியவற்றின் ஒலி மிகப் பேரொலியாக இருந்தும் பாண்டவர்களைக் கலங்கச் செய்ய முடியவில்லை; ஆனால் பாண்டவர் படையில் எழுந்த சங்கொலி, பீஷ்மர், துரோணர் உட்பட, திருதராஷ்டிரரின் உறவினர்கள் அனைவருடைய இதயங்களையும் பிளந்தது. "இதயத்தைப் பிளப்பது" என்பதன் பொருளையும் அவர் சொல்கிறார்: இதயத்தைப் பிளப்பது போன்ற வேதனையை (வ்யதையை) உண்டாக்கியது. அதாவது இது உணர்ச்சிபூர்வமான அதிர்ச்சியின் வர்ணனை, சொல்லளவிலான உடல் காயம் அல்ல.

ஏன் இத்தகைய தாக்கம்? சுலோகம் காரணத்தைச் சொல்லவில்லை. சில சாத்தியமான வாசிப்புகள்:

1. ஒலியின் தீவிரம்: மதுசூதனரின்படி ஒலி "துமுலம்" — தீவிரமானது — வானத்திலும் பூமியிலும் எதிரொலித்துக்கொண்டிருந்தது.
2. உள்ளே இருக்கும் பயம்: தன் காரியத்தின் நியாயம் குறித்து உள்ளுக்குள் முழு நம்பிக்கை இல்லாத தரப்புக்கு, எதிரியின் முழக்கம் அதிகக் கனமாகத் தோன்றுகிறது. துரியோதனனின் கவலையை (1.2–1.11) நாம் ஏற்கெனவே பார்த்தோம். இது ஒரு விளக்கம்.
3. கேட்பவருக்கான செய்தி: சஞ்சயன் இதைத் திருதராஷ்டிரருக்குச் சொல்கிறார் — அவருடைய மகன்கள் போரில் தோற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். சஞ்சயனின் வர்ணனை மன்னருக்கு ஓர் உண்மையின் கண்ணாடியாகவும் இருக்கிறது.

வர்ணனையின் மிகைப்படுத்தல்: "வானமும் பூமியும் எதிரொலித்தன" — இது காவிய நடை; ஒலியின் பிரம்மாண்டத்தைக் காட்டுகிறது. இதைக் கவிதை வர்ணனையாகப் புரிந்துகொள்வதே பொருத்தமானது.