ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 17 (7.17)

ശങ്കരാചാര്യർ — ആത്മാവ് പ്രിയമാണ്. Jñānī tattvavit tattvavittvāt nitya-yuktaḥ bhavati eka-bhaktiś ca anyasya bhajanīyasya adarśanāt — തത്ത്വമറിയുന്നതിനാൽ എപ്പോഴും യുക്തൻ, ഭജിക്കാൻ യോഗ്യമായ മറ്റൊന്നിനെയും കാണാത്തതിനാൽ ഏകഭക്തി; priyo hi yasmāt aham ātmā jñāninaḥ … prasiddhaṃ hi loke ātmā priyo bhavati — ഞാൻ ജ്ഞാനിയുടെ ആത്മാവാണ്, ആത്മാവ് എല്ലാവർക്കും പ്രിയമാണ്; sa ca jñānī mama vāsudevasya ātmaiva iti mama atyarthaṃ priyaḥ.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — പ്രേമത്തിന് അതിരില്ല. Tasya hi mad-eka-prāpyasya mayā yogo nityaḥ, itarayos tu yāvat svābhilaṣita-prāpti mayā yogaḥ — ജ്ഞാനിയുടെ ലക്ഷ്യം ഞാൻ മാത്രം, അതിനാൽ അവന്റെ യോഗം നിത്യം; മറ്റുള്ളവരുടേത് അവർ ആഗ്രഹിച്ചതു ലഭിക്കുന്നതുവരെ മാത്രം. Atyartha-śabdo abhidheya-vacanaḥ, jñāninaḥ ahaṃ yathā priyaḥ tathā mayā sarvajñena sarvaśaktinā api abhidhātuṃ na śakyate … priyatvasya iyattā-rahitatvāt — "atyartham" എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: ജ്ഞാനിക്ക് ഞാൻ എത്രമാത്രം പ്രിയനാണെന്ന് സർവ്വജ്ഞനും സർവ്വശക്തനുമായ എനിക്കുപോലും പറയാൻ കഴിയില്ല, കാരണം ആ പ്രേമത്തിന് അതിരില്ല. ഉദാഹരണം: പ്രഹ്ലാദൻ — sa tv āsakta-matiḥ kṛṣṇe daśyamāno mahoragaiḥ, na viveda ātmano gātram (വിഷ്ണുപുരാണം 1.17.39) — സർപ്പങ്ങൾ കടിക്കുമ്പോഴും കൃഷ്ണനിൽ മനസ്സുറച്ച പ്രഹ്ലാദന് സ്വന്തം ശരീരബോധമുണ്ടായില്ല.

വ്യത്യാസം: ശങ്കരൻ — പ്രിയത്വത്തിന്റെ കാരണം ഏകാത്മത; രാമാനുജൻ — പ്രിയത്വം അതിരില്ലാത്ത പ്രേമം, ബന്ധത്തിൽ രണ്ടുപേർ.