भगवद्गीता · Jnana Vijnana Yogaअध्याय 7, श्लोक 17 (7.17)

शंकराचार्य — आत्मा प्रिय असतो. Jñānī tattvavit tattvavittvāt nitya-yuktaḥ bhavati eka-bhaktiś ca anyasya bhajanīyasya adarśanāt — तत्त्व जाणल्यामुळे सदा युक्त, आणि भजण्याजोगे दुसरे काही न दिसल्यामुळे एकभक्ती; priyo hi yasmāt aham ātmā jñāninaḥ … prasiddhaṃ hi loke ātmā priyo bhavati — मी ज्ञान्याचा आत्मा आहे, आणि आत्मा सर्वांनाच प्रिय असतो; sa ca jñānī mama vāsudevasya ātmaiva iti mama atyarthaṃ priyaḥ.

आचार्य रामानुज — प्रेमाला कोणतीही सीमा नाही. Tasya hi mad-eka-prāpyasya mayā yogo nityaḥ, itarayos tu yāvat svābhilaṣita-prāpti mayā yogaḥ — ज्ञान्याचे लक्ष्य फक्त मी, म्हणून त्याचा योग नित्य; इतरांचा तोपर्यंत, जोपर्यंत त्यांना हवी असलेली गोष्ट मिळत नाही. Atyartha-śabdo abhidheya-vacanaḥ, jñāninaḥ ahaṃ yathā priyaḥ tathā mayā sarvajñena sarvaśaktinā api abhidhātuṃ na śakyate … priyatvasya iyattā-rahitatvāt — "atyartham" याचा अर्थ: ज्ञान्याला मी किती प्रिय आहे, हे मी सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमानही सांगू शकत नाही, कारण त्या प्रेमाला कोणतीही सीमा नाही. उदाहरण: प्रल्हाद — sa tv āsakta-matiḥ kṛṣṇe daśyamāno mahoragaiḥ, na viveda ātmano gātram (विष्णुपुराण 1.17.39) — सापांनी दंश केला तरी कृष्णात आसक्त असलेल्या प्रल्हादाला आपल्या शरीराचे भान राहिले नाही.

फरक: शंकर — प्रियतेचे कारण एकात्मता; रामानुज — प्रियता म्हणजे असीम प्रेम, संबंधात दोघे.