ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 4 (7.4)

ശങ്കരാചാര്യർ — സൂക്ഷ്മതത്ത്വങ്ങൾ. Bhūmiḥ iti pṛthivī-tanmātram ucyate na sthūlā — "ഭൂമി" ഇവിടെ സൂക്ഷ്മമായ തന്മാത്രയാണ്, സ്ഥൂലമായ മണ്ണല്ല ("എട്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട പ്രകൃതി" എന്നു പറഞ്ഞതിനാൽ). Manaḥ iti manasaḥ kāraṇam ahaṃkāraḥ — "മനസ്സ്" എന്നതുകൊണ്ട് അതിന്റെ കാരണമായ അഹങ്കാരം; buddhiḥ … mahat-tattvam; ahaṃkāraḥ iti avidyā-saṃyuktam avyaktam — അഹങ്കാരം എന്നാൽ അവിദ്യയോടുകൂടിയ അവ്യക്തം (മൂലപ്രകൃതി); ഉപമ: yathā viṣa-saṃyuktam annaṃ viṣam ity ucyate — വിഷം കലർന്ന അന്നത്തെ "വിഷം" എന്നു വിളിക്കുന്നതുപോലെ. ഈ പ്രകൃതി me mama aiśvarī māyā-śaktiḥ — എന്റെ ഐശ്വര്യമയമായ മായാശക്തിയാണ്.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — ഭോഗത്തിന്റെ ജഗത്ത്. Asya vicitrānanda-bhogya-bhogopakaraṇa-bhoga-sthāna-rūpeṇa avasthitasya jagataḥ prakṛtiḥ — വിചിത്രമായ ഈ ജഗത്ത് — ഭോഗ്യവസ്തുക്കൾ, ഭോഗത്തിനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ (ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ), ഭോഗസ്ഥാനങ്ങൾ — ഇതിന്റെ പ്രകൃതി gandhādi-guṇaka-pṛthivy-ap-tejo-vāyv-ākāśādi-rūpeṇa manaḥ-prabhṛtīndriya-rūpeṇa ca mahad-aṃkāra-rūpeṇa ca (corpus: महदंकार — "mahad-ahaṃkāra"-യുടെ ചുരുക്ക/പിശക് രൂപം) എട്ടു രൂപങ്ങളിൽ madīyā — എന്റേതാണ്.

വ്യത്യാസം: ശങ്കരൻ — തത്ത്വങ്ങളെ കാരണരൂപത്തിൽ (തന്മാത്ര, മഹത്ത്, അവ്യക്തം) വായിക്കുന്നു, പ്രകൃതിയെ മായാശക്തി എന്നു വിളിക്കുന്നു; രാമാനുജൻ — പ്രകൃതി ജഗത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉപാദാനം, ഭഗവാന്റെ "സ്വന്തം".