பகவத் கீதை · Vibhuti Yogaஅத்தியாயம் 10, ஸ்லோகம் 42 (10.42)

சங்கராசாரியர். athavā bahunā etena evamādinā kiṃ jñātena tava arjuna syāt sāvaśeṣeṇa — அரைகுறை ஞானத்தால் என்ன பயன்; aśeṣataḥ tvam ucyamānam arthaṃ — இப்போது முழுப் பொருளைக் கேள்; viṣṭabhya viśeṣataḥ stambhanaṃ dṛḍhaṃ kṛtvā; ekāṃśena ekāvayavena ekapādena, sarvabhūtasvarūpeṇa; பிரமாணம் pādo'sya viśvā bhūtāni (தைத்திரீய ஆரண்யகம் 3.12) — எல்லா உயிர்களும் அவனுடைய ஒரு பாதம்.

ஆச்சாரிய ராமானுஜர். idaṃ cidacidātmakaṃ kṛtsnaṃ jagat kāryāvasthaṃ kāraṇāvasthaṃ sthūlaṃ sūkṣmaṃ ca … yathā matsaṃkalpaṃ na ativarteta tathā mama mahimnaḥ ayutāyutāṃśena viṣṭabhya aham avasthitaḥ — சேதன-அசேதனமான, ஸ்தூல-சூட்சுமமான முழு உலகமும் என் சங்கல்பத்தை மீறாதவாறு, என் மகிமையின் பத்தாயிரத்தில் பத்தாயிரத்தில் ஒரு பங்கால் இதைத் தாங்கியிருக்கிறேன்; பிரமாணம் விஷ்ணு புராணம் 1.9.53: yasyāyutāyutāṃśāṃśe viśvaśaktir iyaṃ sthitā.

மதுசூதன சரஸ்வதி. tasmāt kim anena paricchinnadarśanena sarvatra maddṛṣṭim eva kuru — ஆகவே எல்லைக்குட்பட்ட (ஒவ்வொரு பொருளாக) காண்பதால் என்ன பயன்; எங்கும் என்னையே காண். இறுதியில் ஒரு பக்தி ஸ்லோகத்தையும் சேர்க்கிறார் — பகவானின் திருவடித் தாமரையின் தேனைச் சுவைத்தல்.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. athavā kim anena paricchinnajñānena sarvatra samadṛṣṭim eva kuru — துண்டுத் துண்டான ஞானத்தால் என்ன பயன்; எங்கும் சமநோக்கு கொள்.

மத்வாசாரியர். "கிம்" (என்ன பயன்) என்பதன் பொருள் விபூதி-ஞானத்தை வீண் என்று சொல்வது அல்ல: vakṣyamāṇaprādhānyajñāpanārthaṃ na tūktaniṣphalatvajñānāya — அடுத்துச் சொல்லப்படுவதன் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுவதற்காக, சொன்னதைப் பயனற்றது என்று சொல்வதற்காக அல்ல. மேலும் 6.30-ஐ நினைவூட்டுகிறார்: yo māṃ paśyati sarvatra.

அபிநவகுப்தர். 10.42-இல் abhedam evopasaṃharati — இறுதியாக அபேதத்தின் (ஒருமையின்) நிறைவு.