பகவத் கீதை · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 13, ஸ்லோகம் 24 (13.24)

சங்கராசாரியர் — தியானத்தின் வரையறை. śabdādibhyo viṣayebhyaḥ śrotrādīni karaṇāni manasi upasaṃhṛtya, manaś ca pratyakcetayitari, ekāgratayā yat cintanaṃ tat dhyānam — விஷயங்களிலிருந்து இந்திரியங்களை மனத்திலும், மனத்தை உள்ளுறையும் சேதனனிலும் ஒடுக்கி ஒருமுகமாகச் சிந்தித்தல்; உவமை dhyāyatīva bakaḥ, dhyāyatīva pṛthivī, dhyāyantīva parvatāḥ (Chhā. 7.6.1) — கொக்கு, பூமி, மலை போன்ற அசைவின்மை; tailadhārāvat saṃtataḥ avicchinnapratyayo dhyānam.

ஆசாரிய ராமானுஜர். kecit niṣpannayogā … dhyānena bhaktiyogena paśyanti — சித்தியடைந்த யோகிகள் தியானத்தால் (பக்தி-யோகத்தால்); anye ca aniṣpannayogāḥ sāṃkhyena yogena jñānayogena yogayogyaṃ manaḥ kṛtvā — இன்னும் பக்குவமடையாத யோகிகள் ஞான-யோகத்தால் மனத்தை யோகத்துக்குத் தகுதியாக்கி.