பகவத் கீதை · Shraddhatraya Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 17, ஸ்லோகம் 4 (17.4)

சங்கராசாரியர். pretān bhūtagaṇāṃś ca saptamātṛkādīṃś ca; kaścid eva sahasreṣu devapūjādiparaḥ sattvaniṣṭho bhavati — ஆயிரத்தில் ஒருவனே சாத்விகன்.

ஆசாரிய ராமானுஜர். duḥkhāsaṃbhinnotkṛṣṭasukhahetubhūtadevayāgaviṣayā śraddhā sāttvikī — துன்பம் கலவாத உயர்ந்த சுகத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் சிரத்தை சாத்விகம்; duḥkhaprāyā atyalpasukhajananī (தாமஸம்; மூல நூலில் tāsamī என்று எழுதப்பட்டுள்ளது).

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. sattvādiprakṛtīnāṃ tattaddevatānāṃ tu pūjārucibhis tattatpūjakānāṃ sāttvikatvādi jñātavyam — வழிபாட்டு விருப்பத்தைக் கொண்டு வழிபடுபவரின் குணத்தை ஊகிக்கலாம்.

மதுசூதன ஸரஸ்வதி. தெய்வங்களுக்கு உதாரணங்கள்: சாத்விகம் — rudrādīn; ராஜஸம் — yakṣān kuberādīn (குபேரன் முதலிய யக்ஷர்கள்) மற்றும் நிர்ருதி போன்ற ராக்ஷஸர்கள்; பிரேதம் = viprādayaḥ svadharmāt pracyutā dehapātād ūrdhvaṃ — தம் தர்மத்திலிருந்து விழுந்தவர்கள், இறந்த பிறகு.