பகவத் கீதை · Shraddhatraya Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 17, ஸ்லோகம் 3 (17.3)

சங்கராசாரியர். viśiṣṭasaṃskāropetāntaḥkaraṇānurūpā; śraddhāmayaḥ ayaṃ śraddhāprāyaḥ puruṣaḥ saṃsārī jīvaḥ; kāryeṇa liṅgena — செயல் என்னும் அடையாளத்தால் நிஷ்டை அறியப்படுகிறது.

ஆசாரிய ராமானுஜர். sattvam antaḥkaraṇam; śraddhāmayaḥ śraddhāpariṇāmaḥ — மனிதன் சிரத்தையின் விளைவு.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. ஒரு தர்க்கபூர்வமான கேள்வி: பாகவதத்தில் (உத்தவ கீதை) சிரத்தை சத்துவத்தின் அடையாளம் என்றே சொல்லப்பட்டது — பிறகு மூன்று வகை எப்படி? பதில்: rajastamoyuktapuruṣāśrayatvena rajastamomiśratvena sattvasya traividhyāc chraddhāyā api traividhyaṃ — ராஜஸ-தாமஸ மனிதனிடம் இருப்பதால், சத்துவம் கலப்பதால் சிரத்தையும் மூன்று விதமாகிறது.

மதுசூதன ஸரஸ்வதி. அந்தக்கரணத்தின் மூன்று வடிவங்கள்: தேவர்களிடம் சத்துவம் மேலோங்கியது, யக்ஷர்களிடம் ரஜஸால் அழுத்தப்பட்டது, பிரேதங்களிடம் தமஸால்; மேலும் manuṣyāṇāṃ tu prāyeṇa vyāmiśram eva — மனிதர்களிடமோ பெரும்பாலும் கலந்ததே.

மத்வாசாரியர். yo yacchraddhaḥ sa eva saḥ — சாத்விக சிரத்தை உடையவன் சாத்விகன், இப்படியே மற்றவையும்.