భగవద్గీత · Arjuna Vishada Yogaఅధ్యాయం 1, శ్లోకం 39 (1.39)

"న పశ్యంతి" vs "ప్రపశ్యద్భిః" — అంధత్వమూ దృష్టీ. అర్జునుడు తనకూ కౌరవులకూ మధ్య ఒక నైతిక రేఖ గీస్తాడు: వారు లోభంలో గుడ్డివారు, మనం చూస్తున్నాం. చూస్తున్నవాని కర్తవ్యం వెనుదిరగడం. శ్రీధరులు: nivṛttāv eva buddhiḥ kartavyā — "నివృత్తిలోనే (వెనుదిరగడంలోనే) బుద్ధిని నిలపాలి."

మధుసూదనుల సందేహం — "క్షత్రియుడు సవాలు నుండి వెనుదిరగడు". మధుసూదనులు ఒక బలమైన ప్రతిపక్షాన్ని ఉంచుతారు: శాస్త్రం అంటుంది "āhūto na nivarteta dyūtād api raṇād api" — "పిలిచినప్పుడు క్షత్రియుడు జూదం నుండైనా యుద్ధం నుండైనా వెనుదిరగడు"; క్షత్రియునికి యుద్ధం ధర్మం, యుద్ధం ద్వారా పొందిన ధనం ధర్మబద్ధమైనది. పాండవులను యుద్ధానికి పిలిచారు. మరి వెనుదిరగడం ఎలా సముచితం?

మధుసూదనుల సమాధానం (అర్జునుని తరఫున) — మీమాంస యొక్క లోతైన తర్కం. ఒక కర్మను శ్రేయస్సుకు సాధనం అని తెలిసినప్పుడే దానిలో ప్రవృత్తి కలుగుతుంది; శ్రేయస్సు అంటే దాని తరువాత అశ్రేయస్సు (హాని) రానిది. అలా కాకపోతే, శ్యేన యాగం (శత్రువును నాశనం చేయడానికి ఉద్దేశించిన ఒక వైదిక అభిచార కర్మ) కూడా ధర్మమవుతుంది. మధుసూదనులు ఉదహరిస్తారు: "ఫలంలో కూడా అనర్థంతో ముడిపడని, కేవలం ప్రసన్నతకు కారణమైన కర్మను ధర్మం అంటారు." అందువల్ల — శాస్త్రంలో వర్ణించబడినప్పటికీ, శ్యేనం వలె, ఈ యుద్ధం (ఇందులో బంధు-వధ అనే అనర్థం ఉంది) మనకు తగదు.

అర్జునుని పక్షం ఎంత గంభీరమైనదిగా, శాస్త్రసమ్మతమైనదిగా ఉండగలదో ఈ తర్కం చూపిస్తుంది. గీత సమాధానం దీనిని తేలికగా తీసుకోలేదు — తీసుకోదు కూడా.

"జనార్దన" — మళ్ళీ. అర్జునుడు కృష్ణుడిని మళ్ళీ "జనార్దన" అంటాడు — పదే పదే వారి సమ్మతిని కోరుతున్నట్లు.