பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 39 (1.39)

"Na paśyanti" vs "prapaśyadbhiḥ" — குருட்டுத்தன்மையும் பார்வையும். அர்ஜுனன் தமக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே ஓர் அறக் கோட்டை வரைகிறார்: அவர்கள் பேராசையில் குருடர்கள், நாம் காண்கிறோம். காண்பவனின் கடமை பின்வாங்குவது. ஸ்ரீதரர்: nivṛttāv eva buddhiḥ kartavyā — "நிவிருத்தியிலேயே (பின்வாங்குவதிலேயே) புத்தியைச் செலுத்த வேண்டும்."

மதுசூதனரின் சந்தேகம் — "க்ஷத்திரியன் சவாலிலிருந்து பின்வாங்குவதில்லை". மதுசூதனர் ஒரு வலுவான எதிர்வாதத்தை முன்வைக்கிறார்: சாஸ்திரம் சொல்கிறது "āhūto na nivarteta dyūtād api raṇād api" — "அழைக்கப்பட்டால் க்ஷத்திரியன் சூதாட்டத்திலிருந்தும் போரிலிருந்தும் பின்வாங்குவதில்லை"; போர் க்ஷத்திரியனின் தர்மம், போரில் பெற்ற செல்வம் தர்மமானது. பாண்டவர்கள் போருக்கு அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அப்படியிருக்க, பின்வாங்குவது எப்படிப் பொருத்தமாகும்?

மதுசூதனரின் பதில் (அர்ஜுனன் சார்பாக) — மீமாம்சையின் ஆழமான வாதம். ஒரு செயலை ஸ்ரேயஸை அடையும் வழி என்று அறியும்போதுதான் அதில் ஈடுபாடு ஏற்படுகிறது; ஸ்ரேயஸ் என்பது எதற்குப் பின் அஸ்ரேயஸ் (கேடு) வராதோ அதுவே. அப்படி இல்லையென்றால் ஸ்யேன யாகமும் (பகைவனை அழிப்பதற்கான ஒரு வேத அபிசார கர்மம்) தர்மம் ஆகியிருக்கும். மதுசூதனர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்: "பலனிலும் கேட்டுடன் தொடர்பு இல்லாததும், மகிழ்ச்சிக்கு மட்டுமே காரணமானதுமான செயலே தர்மம் எனப்படுகிறது." எனவே — சாஸ்திரத்தில் சொல்லப்பட்டிருந்தாலும், ஸ்யேனம் போலவே, (உறவினர் கொலை என்ற கேடு உள்ள) இந்தப் போர் நமக்குப் பொருத்தமானது அல்ல.

அர்ஜுனனின் தரப்பு எவ்வளவு தீவிரமானதாகவும் சாஸ்திரத்துக்கு உட்பட்டதாகவும் இருக்க முடியும் என்பதை இந்த வாதம் காட்டுகிறது. கீதையின் பதில் இதை இலேசாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது — எடுத்துக்கொள்ளவும் இல்லை.

"Janārdana" — மீண்டும். அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரை மீண்டும் "ஜனார்த்தனா" என்று அழைக்கிறார் — மீண்டும் மீண்டும் அவருடைய ஒப்புதலை நாடுவது போல.