பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 38 (1.38)

"Lobhopahata-cetasaḥ" — பேராசையால் கெட்ட மனம். அர்ஜுனன் கௌரவர்களின் நிலையை ஆய்ந்து சொல்கிறார்: அவர்களுடைய சித்தம் (மனம், விவேகம்) லோபத்தால் (பேராசையால்) "தாக்கப்பட்டுவிட்டது" — உபஹதம். ஸ்ரீதரர்: rājya-lobhena upahataṃ bhraṣṭa-vivekaṃ ceto yeṣām — அரசின் மீதான பேராசையால் விவேகம் கெட்டுப்போனவர்கள். அதனால் அவர்களால் குற்றத்தைக் காண முடியவில்லை.

இரண்டு குற்றங்கள்:

1. Kula-kṣaya-kṛta doṣa — குலம் அழிவதால் வரும் குற்றம் (இதன் விரிவு 1.40–1.44-இல்).
2. Mitra-droha pātaka — நண்பர்களுக்கு/சொந்தங்களுக்கு நம்பிக்கைத் துரோகம் செய்யும் பாவம்.

மதுசூதனரின் ஆழமான வாதம் — "பீஷ்மரும் போரிடுகிறாரே, அப்படியென்றால்?" மதுசூதனர் இன்னொரு சந்தேகத்துக்குப் பதில் தருகிறார்: "பீஷ்மர் போன்ற சிஷ்டர்களும் (சான்றோர்களும், ஞானிகளும்) உறவினர் கொலைக்கான போரில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள்; சிஷ்டர்களின் நடத்தை வேதத்தை மூலமாகக் கொண்டது (பிரமாணமானது) என்று கருதப்படுகிறது — அப்படியானால் மற்றவர்களுக்கும் இது பொருத்தமானதுதானே?" பதில்: பேராசை போன்ற ஒரு காரணம் தெளிவாகத் தெரியும் இடத்தில், அந்த நடத்தை வேதத்தை மூலமாகக் கொண்டதாகக் கருதப்படுவதில்லை (hetu-darśanāc ca — மீமாம்சையின் ஒரு விதி). அதாவது "பெரியவர்கள் செய்கிறார்கள்" என்பது, அதன் பின்னால் வேறு காரணம் (பேராசை, அழுத்தம்) தெரிந்தால், தானாகவே ஒரு சான்று ஆகிவிடாது.

அர்ஜுனனின் அற நிலை. அர்ஜுனன் சொல்கிறார்: "அவர்கள் குருடர்கள் — ஆனால் நான் அல்ல." இது ஒரு முக்கியமான அறச் சிந்தனை: பிறர் தவறு செய்வது நாம் தவறு செய்வதற்குச் சாக்கு அல்ல.