ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 38 (1.38)

"ലോഭോപഹതചേതസഃ" — ലോഭത്താൽ നശിച്ച മനസ്സുള്ളവർ. അർജുനൻ കൗരവരുടെ അവസ്ഥയുടെ നിദാനം നടത്തുന്നു: അവരുടെ ചിത്തം (മനസ്സ്, വിവേകം) ലോഭത്താൽ (അത്യാഗ്രഹത്താൽ) "അടിച്ചുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു" — upahata. ശ്രീധരൻ: rājya-lobhena upahataṃ bhraṣṭa-vivekaṃ ceto yeṣām — രാജ്യലോഭത്താൽ വിവേകം നശിച്ചവർ. അതിനാൽ അവർക്ക് ദോഷം കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല.

രണ്ട് ദോഷങ്ങൾ:

1. കുലക്ഷയകൃത ദോഷം — കുലത്തിന്റെ നാശം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ദോഷം (ഇതിന്റെ വിസ്തരണം 1.40–1.44-ൽ).
2. മിത്രദ്രോഹ പാതകം — മിത്രങ്ങളോടും സ്വന്തക്കാരോടുമുള്ള വിശ്വാസവഞ്ചനയുടെ പാപം.

മധുസൂദനന്റെ ആഴമേറിയ യുക്തി — "ഭീഷ്മരും യുദ്ധം ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ, പിന്നെ?" മധുസൂദനൻ മറ്റൊരു സംശയത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നു: "ഭീഷ്മരെപ്പോലുള്ള ശിഷ്ടന്മാർ (സദാചാരികളും ജ്ഞാനികളും) പോലും ബന്ധുവധത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ശിഷ്ടന്മാരുടെ ആചാരം വേദമൂലകം (പ്രാമാണികം) ആയി കരുതപ്പെടുന്നു — അപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർക്കും ഇത് ഉചിതമായിരിക്കേണ്ടതല്ലേ?" ഉത്തരം: ലോഭം പോലുള്ള ഒരു കാരണം വ്യക്തമായി കാണുന്നിടത്ത് ആചാരത്തെ വേദമൂലകമായി കരുതുന്നില്ല (hetu-darśanāc ca — മീമാംസയിലെ ഒരു നിയമം). അതായത് "വലിയ ആളുകൾ ചെയ്യുന്നു" എന്നത് സ്വയം പ്രമാണമല്ല, അതിനു പിന്നിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും കാരണം (ലോഭം, സമ്മർദ്ദം) കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ.

അർജുനന്റെ ധാർമ്മികനില. അർജുനൻ പറയുന്നു: "അവർ അന്ധരാണ് — എന്നാൽ ഞാനല്ല." ഇതൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട ധാർമ്മികചിന്തയാണ്: മറ്റുള്ളവർ തെറ്റു ചെയ്യുന്നത് നമുക്ക് തെറ്റു ചെയ്യാനുള്ള ഒഴികഴിവല്ല.