ભગવદ્ ગીતા · Arjuna Vishada Yogaઅધ્યાય 1, શ્લોક 38 (1.38)

"Lobhopahata-cetasaḥ" — લોભથી નષ્ટ થયેલું મન. અર્જુન કૌરવોની સ્થિતિનું નિદાન કરે છે: તેમનું ચિત્ત (મન, વિવેક) લોભથી "હણાયું" છે — upahata. શ્રીધર: rājya-lobhena upahataṃ bhraṣṭa-vivekaṃ ceto yeṣām — રાજ્યના લોભથી જેમનો વિવેક ભ્રષ્ટ થઈ ગયો છે. તેથી તેઓ દોષ જોઈ શકતા નથી.

બે દોષ:

1. Kula-kṣaya-kṛta doṣa — કુળના નાશથી થતો દોષ (તેનો વિસ્તાર 1.40–1.44માં).
2. Mitra-droha pātaka — મિત્રો/પોતાના લોકો સાથે વિશ્વાસઘાતનું પાપ.

મધુસૂદનનો ઊંડો તર્ક — "ભીષ્મ પણ લડી રહ્યા છે, તો?" મધુસૂદન એક બીજી શંકાનો ઉત્તર આપે છે: "ભીષ્મ જેવા શિષ્ટ (સદાચારી, જ્ઞાની) લોકો પણ બંધુ-વધના યુદ્ધમાં લાગેલા છે; શિષ્ટ લોકોનો આચાર વેદમૂલક (પ્રમાણભૂત) મનાય છે — તો બીજાઓ માટે પણ આ ઉચિત હોવું જોઈએ?" ઉત્તર: જ્યાં લોભ જેવું કોઈ કારણ સ્પષ્ટ દેખાય, ત્યાં આચારને વેદમૂલક માનવામાં આવતો નથી (hetu-darśanāc ca — મીમાંસાનો એક નિયમ). એટલે કે "મોટા લોકો કરી રહ્યા છે" — આ પોતે પ્રમાણ નથી, જો તેની પાછળ કોઈ બીજું કારણ (લોભ, દબાણ) દેખાતું હોય.

અર્જુનની નૈતિક સ્થિતિ. અર્જુન કહે છે: "તેઓ અંધ છે — પણ હું નહીં." આ એક મહત્ત્વપૂર્ણ નૈતિક વિચાર છે: બીજાઓનું ખોટું કરવું આપણા ખોટું કરવાનું બહાનું નથી.