ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 38 (1.38)

"Lobhopahata-cetasaḥ" — ದುರಾಸೆಯಿಂದ ಹಾಳಾದ ಮನಸ್ಸು. ಅರ್ಜುನನು ಕೌರವರ ಸ್ಥಿತಿಯ ನಿದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ: ಅವರ ಚಿತ್ತ (ಮನಸ್ಸು, ವಿವೇಕ) ಲೋಭದಿಂದ (ದುರಾಸೆಯಿಂದ) "ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ" — upahata. ಶ್ರೀಧರರು: rājya-lobhena upahataṃ bhraṣṭa-vivekaṃ ceto yeṣām — ರಾಜ್ಯದ ದುರಾಸೆಯಿಂದ ಯಾರ ವಿವೇಕ ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿದೆಯೋ ಅವರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ದೋಷವನ್ನು ಕಾಣಲಾರರು.

ಎರಡು ದೋಷಗಳು:

1. Kula-kṣaya-kṛta doṣa — ಕುಲನಾಶದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದೋಷ (ಇದರ ವಿಸ್ತಾರ 1.40–1.44ರಲ್ಲಿ).
2. Mitra-droha pātaka — ಮಿತ್ರರಿಗೆ/ತನ್ನವರಿಗೆ ಮಾಡುವ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತದ ಪಾಪ.

ಮಧುಸೂದನರ ಆಳವಾದ ತರ್ಕ — "ಭೀಷ್ಮರೂ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹಾಗಾದರೆ?" ಮಧುಸೂದನರು ಇನ್ನೊಂದು ಸಂದೇಹಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ: "ಭೀಷ್ಮರಂತಹ ಶಿಷ್ಟರೂ (ಸದಾಚಾರಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ) ಬಂಧುವಧೆಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ; ಶಿಷ್ಟರ ಆಚಾರವನ್ನು ವೇದಮೂಲಕ (ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ — ಹಾಗಾದರೆ ಇತರರಿಗೂ ಇದು ಉಚಿತವಾಗಬೇಕಲ್ಲವೇ?" ಉತ್ತರ: ದುರಾಸೆಯಂತಹ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರಣ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡಲ್ಲಿ, ಆಚಾರವನ್ನು ವೇದಮೂಲಕವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ (hetu-darśanāc ca — ಮೀಮಾಂಸೆಯ ಒಂದು ನಿಯಮ). ಅಂದರೆ "ದೊಡ್ಡವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ" — ಅದರ ಹಿಂದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರಣ (ದುರಾಸೆ, ಒತ್ತಡ) ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಪ್ರಮಾಣವಲ್ಲ.

ಅರ್ಜುನನ ನೈತಿಕ ನಿಲುವು. ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಅವರು ಕುರುಡರು — ಆದರೆ ನಾನಲ್ಲ." ಇದು ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ನೈತಿಕ ಚಿಂತನೆ: ಇತರರು ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದು ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಲು ನೆಪವಲ್ಲ.