ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 37 (1.37)
ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ · ಅರ್ಜುನಃ
ತಸ್ಮಾನ್ ನಾರ್ಹಾ ವಯಂ ಹನ್ತುಂ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ ಸ್ವಬಾನ್ಧವಾನ್
ಸ್ವಜನಂ ಹಿ ಕಥಂ ಹತ್ವಾ ಸುಖಿನಃ ಸ್ಯಾಮ ಮಾಧವ
॥ 1.37 ॥
tasmān nārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrān svabāndhavān
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava
ಅನುವಾದ
"ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮದೇ ಬಂಧುಗಳಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನಾವು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ. ಹೇ ಮಾಧವ! ನಮ್ಮವರನ್ನೇ ಕೊಂದು ನಾವು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಸುಖಿಗಳಾಗಬಲ್ಲೆವು?"
ಭಾವಾರ್ಥ
"Tasmāt" — ಆದ್ದರಿಂದ. ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ತರ್ಕಗಳನ್ನು ಒಂದು ತೀರ್ಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮಧುಸೂದನರ ಪ್ರಕಾರ ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳ ಸಾರವಿದೆ: ಅದೃಷ್ಟ ಫಲದ (ಪುಣ್ಯ/ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ) ಅಭಾವ ಮತ್ತು ಅನರ್ಥದ (ಹಾನಿಯ) ಸಾಧ್ಯತೆ — ಎರಡೂ "ತತ್" (ಆದ್ದರಿಂದ) ಪದದಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿವೆ; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಸಾಲು ದೃಷ್ಟ ಸುಖದ (ಈ ಲೋಕದ ಸುಖದ) ಅಭಾವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
"Svabāndhavān" — ತಮ್ಮದೇ ಬಂಧುಗಳು. "ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರರು" (ಕೌರವರು) ಮತ್ತು "ಸ್ವಬಾಂಧವರು" (ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು) — ಒಂದೇ ಜನರ ಎರಡು ಹೆಸರುಗಳು, ಒಟ್ಟಿಗೆ. ಮೊದಲ ಹೆಸರು ಅವರನ್ನು ವಿರೋಧಿ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಡುತ್ತದೆ; ಎರಡನೆಯದು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ. ಅರ್ಜುನನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಎರಡನೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.
"Kathaṃ… sukhinaḥ syāma" — ಹೇಗೆ ಸುಖಿಗಳಾಗುವೆವು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ 1.32–1.33ರ ತರ್ಕವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎತ್ತುತ್ತದೆ: ಸುಖ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿದೆ, ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಸುಖ ಹೇಗೆ?
"Mādhava" — ಸಂಬೋಧನೆ. Mā (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) + dhava (ಪತಿ) — ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ. ಮಧುಸೂದನರು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೆ: "ನೀನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ (ಶುಭದ, ಸಮೃದ್ಧಿಯ) ಪತಿ — ನನ್ನನ್ನು ಇಂತಹ ಅಲಕ್ಷ್ಮೀಕ (ಅಶುಭ) ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ತೊಡಗಿಸಬಲ್ಲೆ?"
AI-assisted draft translation — under review.