ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 36 (1.36)

"Kā prītiḥ" — ಯಾವ ಸಂತೋಷ? ಮಧುಸೂದನರು: ಮೂಢರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖಾಭಾಸದ ಆಸೆಯಿಂದ, ದೀರ್ಘ ನರಕದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಬಂಧುವಧೆ ನಮಗೆ ಉಚಿತವಲ್ಲ. ಸೇಡಿನಲ್ಲೂ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಯಾವ ತೃಪ್ತಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಆತತಾಯಿಯ ನಿಯಮ — ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನ ನಿರಾಕರಣೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತದೆ. ಸ್ಮೃತಿವಾಕ್ಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ: "ಆತತಾಯಿ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡರೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು; ಆತತಾಯಿಯ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲುವವನಿಗೆ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲ." ಕೌರವರು ಈ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ದೋಷರಹಿತವಾಗಿರಬೇಕು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಅರ್ಜುನನು "ಪಾಪವೇ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಏಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ?

ಶ್ರೀಧರ ಮತ್ತು ಮಧುಸೂದನರ ಉತ್ತರ (ಅರ್ಜುನನ ಪರವಾಗಿ): "ಆತತಾಯಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲು" — ಇದು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ (ರಾಜನೀತಿ/ವ್ಯವಹಾರಶಾಸ್ತ್ರದ) ನಿಯಮ; "ಹಿಂಸೆ ಮಾಡಬೇಡ" — ಇದು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಯಮ; ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಬಲವಾದುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ ಸ್ಮೃತಿಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ: "ಎರಡು ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿರೋಧವಿದ್ದರೆ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಬಲವಾದುದು; ಆದರೆ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಬಲವಾದುದು — ಇದೇ ಮರ್ಯಾದೆ."

ಅಂದರೆ ಅರ್ಜುನನ ತರ್ಕ: ಹೌದು, ಇವರು ಆತತಾಯಿಗಳು, ಮತ್ತು ಒಂದು ನಿಯಮ ಇವರ ವಧೆಯನ್ನು ದೋಷರಹಿತ ಎನ್ನುತ್ತದೆ — ಆದರೆ ಒಂದು ಉನ್ನತ ನಿಯಮ (ಅಹಿಂಸೆ) ಅದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಮಧುಸೂದನರ "ಜನಾರ್ದನ" ಓದು. "ಜನಾರ್ದನ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅರ್ಜುನನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮಧುಸೂದನರು: "ಇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲೇಬೇಕಾದರೆ ನೀನೇ ಕೊಲ್ಲು — ನೀನು ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದರೂ ಯಾವ ಪಾಪಕ್ಕೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ." ಒಂದು ಚುರುಕಾದ, ಬಹುತೇಕ ವ್ಯಂಗ್ಯಭರಿತ ಸಂಕೇತ.

ಇನ್ನೊಂದು ಓದು (ಮಧುಸೂದನರ aparā vyākhyā). ಮಧುಸೂದನರು ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ: ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂದು ಬದುಕುಳಿಯುವ ಆ ಆತತಾಯಿಗಳಿಗೆ "ಪಾಪ" ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅಭಿನವಗುಪ್ತರೂ "ಪಾಪ"ವನ್ನು ಬೇರೆ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ — ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಲೋಭ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಪಾಪ. ಮುಖ್ಯ ಓದು (ನಮಗೆ ಪಾಪ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ) ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಚಲಿತವಾದುದು.