ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 35 (1.35)

"Ghnato 'pi" — ಅವರು ಕೊಂದರೂ. ಇದು ಅರ್ಜುನನ ಮಾತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಧೈರ್ಯದ — ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಚಿಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ — ಭಾಗ. ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿಯೂ ತಾನು ಇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಮಾತು ಮುಂದೆ 1.46ರಲ್ಲಿ ತುತ್ತತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ: "ಇವರು ನನ್ನನ್ನು ನಿರಾಯುಧನಾಗಿ ಕೊಂದರೂ, ಅದು ನನಗೆ ಮೇಲು."

"Trailokya-rājya" — ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಾಜ್ಯ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ-ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು — ಭೂಃ (ಭೂಮಿ), ಭುವಃ (ಅಂತರಿಕ್ಷ), ಸ್ವಃ (ಸ್ವರ್ಗ). ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಾಜ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಬೇಡ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಭೂಮಿಯ ಒಂದು ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ? ಖಂಡಿತ ಬೇಡ. ಮಧುಸೂದನರು: ಕೊಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯನ್ನೂ ಮಾಡೆನು, ಇನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲ.

"Madhusūdana" — ಸಂಬೋಧನೆಯ ಭಾವ. ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಹೆಸರು — ಮಧು ಎಂಬ ಅಸುರನನ್ನು ವಧಿಸಿದವನು. ಈ ಸಂಬೋಧನೆಯಿಂದ ಅರ್ಜುನನು ಭಗವಂತನು ವೈದಿಕ ಮಾರ್ಗದ ಪ್ರವರ್ತಕ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಕರು ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ: ಅರ್ಜುನನು ಒಬ್ಬ "ಅಸುರಹಂತ"ನಿಗೆ ತಾನು ಹಿಂಸೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. (ಈ ಎರಡನೆಯ ಮಾತು ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.)

ಅಹಿಂಸೆಯ ಸ್ವರ. ಅರ್ಜುನನ ಮಾತು ಅಹಿಂಸೆಯ (ಹಿಂಸೆ ಮಾಡದಿರುವ) ಒಂದು ಉನ್ನತ ಆದರ್ಶದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಮಹಾನ್ ಚಿಂತಕರು ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಧರ್ಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಗೀತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಹಿಂಸೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ್ದಲ್ಲ — ಅರ್ಜುನನ ಸ್ಥಿತಿಯದ್ದು: ಅವನ "ಕೊಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ" ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಿದ್ಧಾಂತವೇ, ಅಥವಾ ಶೋಕ ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೇ? ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವೇ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದನು (1.20). ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಗೀತೆಯ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೇಂದ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.