భగవద్గీత · Arjuna Vishada Yogaఅధ్యాయం 1, శ్లోకం 35 (1.35)

"ఘ్నతో 'పి" — వారు చంపినా సరే. ఇది అర్జునుని మాటలలో అత్యంత సాహసవంతమైన — అత్యంత ఆందోళన కలిగించే — భాగం. ఆత్మరక్షణ కోసం కూడా తాను వీరిని చంపనని అతడు అంటున్నాడు. ఈ విషయం ముందు 1.46 లో పరాకాష్ఠకు చేరుతుంది: "వీరు నన్ను నిరాయుధుడిగా చంపినా, అదే నాకు మేలు."

"త్రైలోక్యరాజ్యం" — మూడు లోకాల రాజ్యం. సాంప్రదాయిక బ్రహ్మాండ భావనలో మూడు లోకాలు — భూః (భూమి), భువః (అంతరిక్షం), స్వః (స్వర్గం). అర్జునుడు అంటాడు: మూడు లోకాల రాజ్యం లభించినా సరే, వద్దు. ఇక భూమిపై ఒక రాజ్యం కోసం? అసలే వద్దు. మధుసూదనులు: చంపాలని కోరుకోను కూడా, ఇక చంపడం సంగతి చెప్పేదేముంది.

"మధుసూదన" — సంబోధన భావం. కృష్ణుని ఈ పేరు — మధువు అనే అసురుడిని వధించినవాడు. ఈ సంబోధనతో అర్జునుడు భగవంతుడు వైదిక మార్గ ప్రవర్తకుడని సూచిస్తున్నాడని మధుసూదన సరస్వతి అంటారు. చాలామంది గురువులు ఇందులో ఒక సన్నని విడంబనను కూడా చూస్తారు: అర్జునుడు ఒక "అసుర-సంహారి"తో నేను హింస చేయను అంటున్నాడు. (ఈ రెండవ విషయం మా వ్యాఖ్యానం.)

అహింసా స్వరం. అర్జునుని మాట అహింస (హింస చేయకపోవడం) అనే ఉన్నత ఆదర్శంలా అనిపిస్తుంది. చాలామంది గొప్ప ఆలోచనాపరులు అహింసను సర్వోన్నత ధర్మంగా భావించారు. కానీ ఇక్కడ గీత ప్రశ్న అహింసా సిద్ధాంతానికి సంబంధించినది కాదు — అర్జునుని స్థితికి సంబంధించినది: అతని "చంపకపోవడం" జ్ఞానం నుండి పుట్టిన సిద్ధాంతమా, లేక శోకమోహాల నుండి పుట్టిన ప్రతిస్పందనా? ఎందుకంటే కొన్ని శ్లోకాల ముందు వరకు అతడు సంతోషంగా ధనుస్సు ఎత్తి నిలబడి ఉన్నాడు (1.20). ఈ ప్రశ్న గీత రెండవ అధ్యాయానికి కేంద్రం అవుతుంది.