ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 35 (1.35)

"ഘ്നതോऽപി" — അവർ കൊന്നാലും. അർജുനന്റെ വാക്കുകളിലെ ഏറ്റവും ധീരമായ — ഏറ്റവും ആശങ്കാജനകവുമായ — ഭാഗമാണിത്. ആത്മരക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിപ്പോലും ഇവരെ കൊല്ലില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ഈ കാര്യം മുന്നോട്ട് 1.46-ൽ പരമകോടിയിലെത്തും: "ആയുധമില്ലാത്ത എന്നെ ഇവർ കൊന്നാലും അതാണ് എനിക്ക് ഭേദം."

"ത്രൈലോക്യരാജ്യം" — മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും രാജ്യം. പരമ്പരാഗത പ്രപഞ്ചസങ്കല്പത്തിൽ മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ — ഭൂഃ (ഭൂമി), ഭുവഃ (അന്തരിക്ഷം), സ്വഃ (സ്വർഗ്ഗം). അർജുനൻ പറയുന്നു: മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും രാജ്യം ലഭിച്ചാലും വേണ്ട. പിന്നെ ഭൂമിയിലെ ഒരു രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം? ഒട്ടും വേണ്ട. മധുസൂദനൻ: കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹം പോലും ഞാൻ പുലർത്തില്ല, കൊല്ലുന്നതിന്റെ കാര്യം പറയാനുമില്ല.

"മധുസൂദന" — സംബോധനയുടെ ഭാവം. കൃഷ്ണന്റെ ഈ പേര് — മധു എന്ന അസുരനെ വധിച്ചവൻ. ഈ സംബോധനയിലൂടെ അർജുനൻ ഭഗവാൻ വൈദികമാർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രവർത്തകൻ ആണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് മധുസൂദന സരസ്വതി പറയുന്നു. പല ആചാര്യന്മാരും ഇതിൽ നേരിയ ഒരു വിരോധാഭാസവും കാണുന്നു: അർജുനൻ ഒരു "അസുരഹന്താവിനോട്" ഞാൻ ഹിംസ ചെയ്യില്ല എന്ന് പറയുന്നു. (ഈ രണ്ടാമത്തെ കാര്യം ഞങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനമാണ്.)

അഹിംസയുടെ സ്വരം. അർജുനന്റെ വാക്കുകൾ അഹിംസയുടെ (ഹിംസ ചെയ്യാതിരിക്കൽ) ഉന്നതമായ ഒരു ആദർശം പോലെ തോന്നുന്നു. പല മഹാചിന്തകരും അഹിംസയെ പരമധർമ്മമായി കരുതിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഗീതയുടെ ചോദ്യം ഇവിടെ അഹിംസയുടെ സിദ്ധാന്തത്തെക്കുറിച്ചല്ല — അർജുനന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചാണ്: അദ്ദേഹത്തിന്റെ "കൊല്ലാതിരിക്കൽ" ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച സിദ്ധാന്തമാണോ, അതോ ശോകത്തിൽ നിന്നും മോഹത്തിൽ നിന്നും ജനിച്ച പ്രതികരണമോ? കാരണം ഏതാനും ശ്ലോകങ്ങൾക്കു മുമ്പുവരെ അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തോടെ വില്ലുയർത്തി നിൽക്കുകയായിരുന്നു (1.20). ഈ ചോദ്യം ഗീതയുടെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാകും.