ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 36 (1.36)

"കാ പ്രീതിഃ" — എന്തു സന്തോഷം? മധുസൂദനൻ: മൂഢന്മാർക്കു ചേർന്ന ക്ഷണികമായ സുഖാഭാസത്തിന്റെ മോഹത്തിൽ, ദീർഘമായ നരകദുഃഖത്തിന് കാരണമാകുന്ന ബന്ധുവധം നമുക്ക് ഉചിതമല്ല. പ്രതികാരത്തിൽ പോലും അർജുനൻ ഒരു സംതൃപ്തിയും കാണുന്നില്ല.

ആതതായിയുടെ നിയമം — അർജുനന്റെ നിരാകരണവും. ഈ ശ്ലോകം ഗൗരവമേറിയ ഒരു ധർമ്മശാസ്ത്രചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു. സ്മൃതിവാക്യം പറയുന്നു: "ആതതായി വരുന്നതു കണ്ടാൽ ആലോചിക്കാതെ കൊല്ലണം; ആതതായിയെ വധിക്കുന്നതിൽ കൊല്ലുന്നവന് ഒരു ദോഷവുമില്ല." കൗരവർ ഇത്തരം എല്ലാ കുറ്റങ്ങളും ചെയ്തിരുന്നു. അതിനാൽ നിയമമനുസരിച്ച് അവരെ കൊല്ലുന്നത് ദോഷരഹിതമായിരിക്കണം. പിന്നെ അർജുനൻ "പാപം തന്നെ ബാധിക്കും" എന്ന് പറയുന്നതെന്തിന്?

ശ്രീധരന്റെയും മധുസൂദനന്റെയും ഉത്തരം (അർജുനന്റെ പക്ഷത്തുനിന്ന്): "ആതതായിയെ കൊല്ലുക" — ഇത് അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിന്റെ (രാഷ്ട്രനീതി/വ്യവഹാരശാസ്ത്രത്തിന്റെ) നിയമമാണ്; "ഹിംസ ചെയ്യരുത്" — ഇത് ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിന്റെ നിയമമാണ്; ധർമ്മശാസ്ത്രം അർത്ഥശാസ്ത്രത്തെക്കാൾ ബലവത്താണ്. ഇതിന് പ്രമാണമായി ഇരുവരും യാജ്ഞവൽക്യസ്മൃതിയിലെ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: "രണ്ട് സ്മൃതികൾ തമ്മിൽ വിരോധമുണ്ടെങ്കിൽ വ്യവഹാരത്തിൽ ന്യായം ബലവത്താണ്; എന്നാൽ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തെക്കാൾ ധർമ്മശാസ്ത്രം ബലവത്താണ് — ഇതാണ് മര്യാദ."

അതായത് അർജുനന്റെ യുക്തി: അതെ, ഇവർ ആതതായികളാണ്, ഒരു നിയമം ഇവരുടെ വധത്തെ ദോഷരഹിതമെന്ന് പറയുന്നു — എന്നാൽ ഉയർന്ന ഒരു നിയമം (അഹിംസ) അതിനെ തടയുന്നു.

മധുസൂദനന്റെ "ജനാർദ്ദന" വായന. "ജനാർദ്ദനാ" എന്ന് വിളിച്ച് അർജുനൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതുപോലെയാണെന്ന് മധുസൂദനൻ പറയുന്നു: "ഇവരെ കൊല്ലുക തന്നെ വേണമെങ്കിൽ, അങ്ങുതന്നെ കൊന്നാലും — പ്രളയത്തിൽ എല്ലാറ്റിനെയും സംഹരിച്ചാലും അങ്ങേക്ക് ഒരു പാപവും ബാധിക്കുന്നില്ലല്ലോ." മൂർച്ചയുള്ള, ഏതാണ്ട് പരിഹാസം നിറഞ്ഞ ഒരു സൂചന.

മറ്റൊരു വായന (മധുസൂദനന്റെ aparā vyākhyā). മധുസൂദനൻ ഒരു വൈകല്പിക അർത്ഥവും നൽകുന്നു: "പാപം" ബാധിക്കുക നമ്മെ കൊന്നാലും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ആതതായികളെയാണ്. അഭിനവഗുപ്തനും "പാപം" എന്നതിനെ വേറിട്ട അർത്ഥത്തിൽ എടുക്കുന്നു — ശത്രുക്കളെ നേരത്തേ തന്നെ വശത്താക്കിയ ലോഭം മുതലായവയുടെ പാപം. പ്രധാന വായന (നമുക്ക് പാപം ബാധിക്കും) തന്നെയാണ് ഏറ്റവും പ്രചാരത്തിലുള്ളത്.