பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 35 (1.35)

"Ghnato 'pi" — அவர்கள் கொன்றாலும். இது அர்ஜுனனின் பேச்சில் மிகத் துணிச்சலான — மிகக் கவலையளிக்கும் — பகுதி. தற்காப்புக்காகக்கூட இவர்களைக் கொல்ல மாட்டேன் என்று அவர் சொல்கிறார். இந்தக் கருத்து பின்னால் 1.46-இல் உச்சத்தை அடையும்: "ஆயுதமின்றி இருக்கும் என்னை இவர்கள் கொன்றாலும் அது எனக்கு மேலானது."

"Trailokya-rājya" — மூவுலக அரசு. மரபுவழிப் பிரபஞ்சக் கருத்தில் மூன்று உலகங்கள் — பூ (பூமி), புவ: (அந்தரிக்ஷம்), ஸ்வ: (சுவர்க்கம்). அர்ஜுனன் சொல்கிறார்: மூவுலக அரசு கிடைத்தாலும் வேண்டாம். அப்படியிருக்க, பூமியின் ஓர் அரசுக்காக மட்டும்? நிச்சயமாக இல்லை. மதுசூதனர்: கொல்ல விரும்பவும் மாட்டேன், கொல்வதைப் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம்.

"மதுசூதனா" — விளிப்பின் உணர்வு. கிருஷ்ணரின் இந்தப் பெயர் — மது என்ற அசுரனைக் கொன்றவர். இந்த விளிப்பால் அர்ஜுனன் பகவான் வேத வழியை நிலைநாட்டுபவர் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று மதுசூதன சரஸ்வதி சொல்கிறார். பல ஆசிரியர்கள் இதில் ஒரு மெல்லிய முரணையும் காண்கிறார்கள்: ஓர் "அசுரனைக் கொன்றவரிடம்" அர்ஜுனன் நான் வன்முறை செய்ய மாட்டேன் என்று சொல்கிறார். (இந்த இரண்டாவது கருத்து எங்கள் விளக்கம்.)

அகிம்சையின் குரல். அர்ஜுனனின் பேச்சு அகிம்சை (வன்முறை செய்யாமை) என்ற ஓர் உயர்ந்த இலட்சியம் போலத் தோன்றுகிறது. பல மாபெரும் சிந்தனையாளர்கள் அகிம்சையை உயர்ந்த தர்மமாகக் கருதியிருக்கிறார்கள். ஆனால் இங்கே கீதையின் கேள்வி அகிம்சைக் கொள்கையைப் பற்றியது அல்ல — அர்ஜுனனின் நிலையைப் பற்றியது: அவருடைய "கொல்லாமை" ஞானத்திலிருந்து பிறந்த ஒரு கொள்கையா, அல்லது சோகத்திலும் மோகத்திலும் பிறந்த ஓர் எதிர்வினையா? ஏனெனில் சில சுலோகங்களுக்கு முன்புவரை அவர் மகிழ்ச்சியுடன் வில்லை உயர்த்தி நின்றுகொண்டிருந்தார் (1.20). இந்தக் கேள்வியே கீதையின் இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் மையமாகும்.