భగవద్గీత · Arjuna Vishada Yogaఅధ్యాయం 1, శ్లోకం 37 (1.37)

"తస్మాత్" — కాబట్టి. అర్జునుడు తన వాదనలను ఒక నిర్ధారణలో కట్టివేస్తాడు. మధుసూదనుల ప్రకారం ఇక్కడ రెండు విషయాల సారం ఉంది: అదృష్ట ఫలం (పుణ్యం/శ్రేయస్సు) లేకపోవడం, అనర్థం (హాని) సంభావ్యత — రెండూ "తత్" (కాబట్టి) అనే పదంలో ఇమిడి ఉన్నాయి; రెండవ పంక్తి దృష్ట సుఖం (ఈ లోకపు సుఖం) లేకపోవడాన్ని చెబుతుంది.

"స్వబాంధవాన్" — సొంత బంధువులు. "ధార్తరాష్ట్రులు" (కౌరవులు), "స్వబాంధవులు" (సొంత బంధువులు) — ఒకే వ్యక్తులకు రెండు పేర్లు, కలిసి. మొదటి పేరు వారిని విరోధి పక్షంలో ఉంచుతుంది; రెండవది వారిని తన కుటుంబంలో ఉంచుతుంది. అర్జునుడు ఉద్దేశపూర్వకంగా రెండవ పేరును జోడిస్తాడు.

"కథం… సుఖినః స్యామ" — ఎలా సుఖంగా ఉండగలం? ఈ ప్రశ్న 1.32–1.33 లోని వాదనను మళ్ళీ లేవనెత్తుతుంది: సుఖం బంధుత్వాలలో ఉంది, బంధుత్వాలను నాశనం చేసి సుఖం ఎలా?

"మాధవ" — సంబోధన. Mā (లక్ష్మి) + dhava (పతి) — లక్ష్మీపతి. మధుసూదనులు ఇక్కడ ఒక అందమైన సంకేతాన్ని చదువుతారు: "మీరు లక్ష్మికి (శుభానికి, సమృద్ధికి) పతి — నన్ను ఇంతటి అలక్ష్మీకమైన (అశుభమైన) కర్మలో ఎలా నియోగించగలరు?"