பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 37 (1.37)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · அர்ஜுநஃ
தஸ்மாந் நார்ஹா வயம் ஹந்தும் தா⁴ர்தராஷ்ட்ராந் ஸ்வபா³ந்த⁴வாந்
ஸ்வஜநம் ஹி கத²ம் ஹத்வா ஸுகி²நஃ ஸ்யாம மாத⁴வ
॥ 1.37 ॥
tasmān nārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrān svabāndhavān
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava
மொழிபெயர்ப்பு
"ஆகவே நம் சொந்த உறவினர்களான திருதராஷ்டிரரின் மகன்களைக் கொல்வது நமக்குத் தகாது. மாதவா! நம் சொந்த மனிதர்களையே கொன்றுவிட்டு நாம் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்?"
விளக்கம்
"Tasmāt" — ஆகவே. அர்ஜுனன் தம் வாதங்களை ஒரு முடிவில் கட்டுகிறார். மதுசூதனரின்படி இங்கே இரண்டு விஷயங்களின் சாரம் இருக்கிறது: அதிருஷ்டப் பலன் (புண்ணியம்/ஸ்ரேயஸ்) இல்லாமையும் அனர்த்தம் (கேடு) ஏற்படும் வாய்ப்பும் — இரண்டும் "தத்" (ஆகவே) என்ற சொல்லில் அடங்கியிருக்கின்றன; இரண்டாவது வரி திருஷ்ட சுகம் (இம்மைச் சுகம்) இல்லாமையைச் சொல்கிறது.
"Svabāndhavān" — சொந்த உறவினர்கள். "தார்த்தராஷ்டிரர்கள்" (கௌரவர்கள்), "ஸ்வபாந்தவர்கள்" (சொந்த உறவினர்கள்) — ஒரே மனிதர்களுக்கு இரண்டு பெயர்கள், ஒரே இடத்தில். முதல் பெயர் அவர்களை எதிர்த் தரப்பில் வைக்கிறது; இரண்டாவது அவர்களைத் தம் குடும்பத்தில் வைக்கிறது. அர்ஜுனன் வேண்டுமென்றே இரண்டாவது பெயரைச் சேர்க்கிறார்.
"Kathaṃ… sukhinaḥ syāma" — எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருப்போம்? இந்தக் கேள்வி 1.32–1.33-இன் வாதத்தை மீண்டும் எழுப்புகிறது: மகிழ்ச்சி உறவுகளில் இருக்கிறது; உறவுகளை அழித்துவிட்டு மகிழ்ச்சி எப்படி?
"Mādhava" — விளிப்பு. மா (லக்ஷ்மி) + தவ (கணவன்) — லக்ஷ்மியின் நாயகன். மதுசூதனர் இங்கே ஓர் அழகான குறிப்பைப் படிக்கிறார்: "நீங்கள் லக்ஷ்மியின் (மங்கலத்தின், செழிப்பின்) நாயகன் — இத்தகைய அமங்கலமான செயலில் என்னை எப்படி ஈடுபடுத்த முடியும்?"
AI-assisted draft translation — under review.